Een artikel uit Persoonlijk
'Leerlingen en stagiaires, ze zijn de toekomst. Waarom gooien we ze dan zo vaak in het diepe?'
Elk jaar verwelkomen we nieuwe leerlingen en stagiaires die we de fijne kneepjes van het vak leren. In deze blog benadrukt zuster Toos het belang van begeleiding en ondersteuning en vertelt ze dat ze aan het eind van een stageperiode een bedankje kreeg van een stagiaire. Zo eentje waar ze stil van werd. 'Lieve zuster, niet twijfelen aan jezelf.'
Leerlingen en stagiaires. Elk jaar krijgen we er gelukkig weer die met ons meegaan in de praktijk. Die we naast de boekenkennis de fijne kneepjes van ons mooie vak laten zien. Vaak zie ik het al in de eerste week. Met deze wordt het niks. Of het is iemand die met veel bravoure binnenkomt, alsof ze al jaren ervaring heeft en alles weet. Daarvan wacht ik meestal even rustig af tot ze vanzelf door de mand vallen. Of heb ik na een aantal weken een pittig gesprek. En soms zie je iemand binnenkomen die heel goed kijkt hoe een cliëntsituatie in elkaar zit. Die het spannend vindt om in een grote groep iets te ventileren, maar uiteindelijk veel intelligenter haar werk doet dan de schreeuwer. Dat zijn de mensen die je liefdevol even het zetje in de rug kan geven.
Leerlingen en stagiaires, ze zijn de toekomst. Waarom gooien we ze dan zo vaak in het diepe? Laten we ze zwemmen en krijgen ze met regelmaat de kak klusjes...
Pak ze bij de hand. Geef ze zwemles voor ze te water gaan. Dat voorkomt dat ze verzuipen. Ze hoeven het niet alleen te doen. Niemand hoeft het alleen te doen. Van de week kreeg ik aan het eind van een stageperiode een bedankje. Zo eentje waar ik stil van werd en tranen had. Lieve zuster, niet twijfelen aan jezelf. Blijf goed kijken, blijf goed voelen en beredeneer de dingen die je ziet. Blijf de mens zien achter het verpleegkundig trucje waarvoor je komt, want het belangrijkste dat je voor iemand kunt doen, is hem of haar mens laten zijn in plaats van zich patiënt te laten voelen.
En... kijk naar de leerlingen en stagiaires die jij straks onder je hoede krijgt in je carrière, en wees vooral niet bang om hun hand te pakken!
Dit is Zuster Toos:
Mijn naam is Carina (46), getrouwd en moeder van twee prachtige zoons. Ik ben al 28 jaar werkzaam in de zorg en na een aantal werkplekken te hebben gehad, weet ik dat mijn passie in de thuiszorg en wijkverpleging ligt. Elke dag stap ik met veel plezier in mijn autootje om te gaan zorgen voor ‘mijn’ cliënten. Je maakt een enorme diversiteit aan dingen mee, en bent aangewezen op je eigen kennis, kunde en inventiviteit. Na 26 jaar kan ik nog steeds met mijn hand op mijn hart zeggen dat ik het mooiste vak van de wereld heb. Mijn blogs, die ik deel via mijn Instagram-account @zustertooszorgt, zijn ontstaan doordat ik me soms erg kan storen aan het negatieve daglicht waarin de zorg soms wordt neergezet. Tuurlijk is het hard werken, maar er zijn zoveel onbetaalbare gouden momenten; als je ze maar wil zien. Daar kan voor mij geen topsalaris tegenop. Momenteel volg ik naast mijn baan een deeltijdstudie HBO-V, een pittige combinatie. Ontspannen doe ik in mijn tuin, wandelend met mijn hond, en door uitgebreid te koken voor mijn mannen, familie en vrienden. Kortom: ik ben een gelukkig mens.
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.