Een leven vol verdriet - ‘Zijn moeder suïcideerde zich op zijn zestiende verjaardag’

De heer Smit* werd geboren tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zijn moeder was toen 45 en zijn vader 55 jaar. Hij had een broer (26) en zus (24) die allebei al kinderen hadden. Zij schaamden zich ervoor dat hun ouders opnieuw ouders werden en zij er een broertje bij kregen dat jonger was dan hun eigen kinderen. Zij verbraken het contact met hun ouders.

Wees

Toen meneer Smit veertien was, overleed zijn vader aan de gevolgen van een CVA (beroerte). Zijn moeder kon het leven zonder haar echtgenoot niet aan en heeft zich zelf gesuïcideerd op de zestiende verjaardag van de heer.  

Hospita

De heer was dus al vroeg op zichzelf aangewezen. Hij woonde op een kamer bij een bejaarde dame en maakte van daaruit zijn school af en vond daarna een baan. Hij kon heel goed overweg met zijn hospita en bleef bij haar wonen, ook toen hij een baan had. De heer kreeg verkering en trouwde toen hij 24 jaar was. Hij en zijn vrouw kochten het huis van de hospita en die dame kwam op de heer zijn voormalige huurkamer wonen. Dat vonden ze allen een mooie constructie.

Tweeling

Ongeveer een jaar na het huwelijk kreeg het stel een dochtertje. Twee jaar later was mevrouw Smit opnieuw zwanger, nu van een tweeling. Tijdens de bevalling overleed zij aan een aneurysma van de aorta.

Kasplantje

De tweeling, een jongen en een meisje, werd via een keizersnede gehaald. Het jongetje was al overleden en het meisje had door zuurstofgebrek ernstig hersenletsel opgelopen en bleek een ‘kasplantje’ te zijn geworden. Ze heeft nooit leren spreken, zitten, kruipen of wat dan ook. Zij is altijd in de babyfase gebleven.

Slechte prognose

Het meisje werd opgenomen in een tehuis omdat de heer zelf niet voor haar voor kon zorgen en de prognose erg slecht was. Hij stond nu alleen voor de opvoeding van zijn oudste dochtertje, dat nog geen drie jaar oud was.

Goede band

De inwonende bejaarde ex-hospita zorgde voor het meisje als de heer moest werken en elke zaterdag en zondag bezocht de heer, samen met zijn oudste dochter, zijn jongste dochtertje. De heer en zijn dochter hadden een supergoede band.

MH17

Hij was dolgelukkig toen zij trouwde en gezonde kinderen kreeg. De hospita was inmiddels overleden en de heer was verhuisd naar een appartement vlak bij het huis van zijn dochter. Zijn dochter kwam samen met haar gezin om bij de ramp met de MH17 in juli 2014.

Lamgeslagen

De heer was lamgeslagen. Kort daarna werd er bij hem parkinson geconstateerd. Hij werd opgenomen in het verpleeghuis waar ik regelmatig werkzaam was in de nachtdienst. De heer was teruggetrokken en heel depressief. Hij kon zijn jongste dochter niet langer bezoeken. Zij had daar waarschijnlijk geen weet van, maar voor de heer was dat heel moeilijk.

Onverwacht bezoek

Begin 2016 kreeg de heer onverwacht bezoek van een jonge mannelijke arts. Hij bleek sinds kort werkzaam te zijn in het tehuis waar de jongste dochter van meneer Smit woonde. Hij was de achter-achter kleinzoon van zijn oudste broer. De jonge arts had in het dossier van de dochter de gegevens van meneer Smit gelezen en was tot de ontdekking gekomen dat ze familie moesten zijn. Hij vond het waardevol om hem op te komen zoeken. De heer was daar erg blij mee.

Nieuwe familie

Zijn nieuw verworven familielid zorgde ervoor dat de heer een plaatsje kreeg op een van de afdelingen van het tehuis waar zijn jongste dochter woonde. Meneer Smit was daar ontzettend blij om en ook heel gelukkig met het feit dat de jonge arts hem liefdevol in de familie begroette.

Kerstkaart

Ik kreeg dit jaar nog een kerstkaart van meneer Smit. Dat is voor mij heel waardevol en die zal ik ook altijd bewaren. De heer bedankte mij daarin nog eens voor mijn luisterend oor tijdens mijn nachtdiensten, toen hij nog op de afdeling woonde waar ik toen werkzaam was.

Genieten

Verbazingwekkend welke wendingen het lot kan maken en mensen op zo’n wijze als familie kan herenigen. Ik ben blij dat meneer Smit nog de liefde en aandacht van familie mag genieten aan het einde van zijn veelbewogen leven.

*De naam van meneer Smit is gefingeerd.

Dit is Ineke:

Misschien heb je mijn blogs al weleens gelezen op de Facebookgroep voor verpleegkundigen en verzorgenden: daar blog ik onder mijn echte naam over mijn ervaringen. Ik werk al vanaf mijn zeventiende in de zorg. Eerst als helpende, toen als ziekenverzorgende en nu als verzorgende IG. Ik heb al veel kanten van de zorg gezien en meegemaakt. Ik deed mijn opleiding in de PG, heb jaren als uitzendkracht gewerkt, ben aan de slag geweest in het verzorgingshuis en heb in de ouderenpsychiatrie gewerkt, met uitstapjes naar de jongerenafdelingen. Momenteel werk ik vaste nachtdiensten in het verpleeghuis.