Een artikel uit Persoonlijk
Zuster Toos: 'Voor ik kon vragen of mevrouw iets wilde zeggen, gaf ze een kus op mijn hand'
Communicatie is er niet altijd alleen maar door middel van praten. Zeker niet als je spraak door een beroerte vrijwel volledig is verdwenen. Zuster Toos ontdekte een andere manier van communiceren met deze mevrouw, en leerde daar heel veel van.
Stilzwijgend kun je zoveel vertellen. Haar spraak ontnomen door een flinke CVA. Opgesloten in je hoofd. Meer dan een soort gegil komt er niet meer uit je mond. Irritant vinden sommigen het, de hele dag dat gegil. In het benaderingsplan staat dat bij extreme verbale onrust de deur van je kamer dicht mag, om zo een prikkelarme omgeving te creëren.
Prachtig omschreven, maar het strookt niet met mijn zusterbrein... Ik vind persoonlijk de drempel te hoog om de deur te sluiten. Ik verkeer in de uitzonderingspositie van stagiaire. Ik mag - nee moet - dingen onderzoeken voor mijn stage.
Ik zit naast haar en houd haar hand vast als ik tegen haar praat. Na een aantal dagen merk ik ineens dat mevrouw soms naar mijn hand grijpt. 'Wilt u wat zeggen?', vraag ik als ze dat doet. Ik zie haar gezicht oplichten. Ik stel gesloten vragen, want 'ja' of 'nee' kan ze wel enigszins zeggen.
Als ik langs haar kamer loop, blijf ik heel bewust even in de deuropening staan. Soms zwaai ik even, soms blaas ik een handkus. Zonder woorden probeer ik haar te vertellen: 'Ik hoef u niet te horen, want weet dat ik u zie'. Ze gilde steeds minder vaak, omdat ze zag dat ik haar niet vergat als het stil was.
Het is soms moeilijk inschatten voor mij. Heeft het CVA alleen de spraak aangetast of ook cognitieve schade veroorzaakt? Zo ja, hoe ernstig dan?
Mijn ogen worden mijn nieuwe oren. En langzaam worden de handen en ogen van mevrouw haar nieuwe stem. Op een ochtend kwam ik haar wekken en verzorgen. Toen ze in haar stoel zat, pakte ze ineens mijn hand. Voor ik kon vragen of mevrouw iets wilde zeggen, gaf ze een kus op mijn hand, gevolgd door een stralende glimlach.
Ik schoot er compleet vol van. We keken elkaar aan toen ik zei: 'Soms heb je geen woorden nodig, hè, om iets zo duidelijk te zeggen...' De les die ik leerde: wees eens stil, want dan is er meer dan stilte. Houd je ogen open, want dan hoor je zoveel. En houd een mens af en toe vast, om iemand letterlijk te laten voelen: 'Ik zie u...' Dank je wel, mooi mens, voor wat u me hebt laten zien en heeft geleerd.
Dit is Zuster Toos:
Mijn naam is Carina (45), getrouwd en moeder van twee prachtige zoons. Ik ben al 26 jaar werkzaam in de zorg en na een aantal werkplekken te hebben gehad, weet ik dat mijn passie in de thuiszorg en wijkverpleging ligt. Elke dag stap ik met veel plezier in mijn autootje om te gaan zorgen voor ‘mijn’ cliënten. Je maakt een enorme diversiteit aan dingen mee, en bent aangewezen op je eigen kennis, kunde en inventiviteit. Na 26 jaar kan ik nog steeds met mijn hand op mijn hart zeggen dat ik het mooiste vak van de wereld heb. Mijn blogs, die ik deel via mijn Instagram-account @zustertooszorgt, zijn ontstaan doordat ik me soms erg kan storen aan het negatieve daglicht waarin de zorg soms wordt neergezet. Tuurlijk is het hard werken, maar er zijn zoveel onbetaalbare gouden momenten; als je ze maar wil zien. Daar kan voor mij geen topsalaris tegenop. Momenteel volg ik naast mijn baan een deeltijdstudie HBO-V, een pittige combinatie. Ontspannen doe ik in mijn tuin, wandelend met mijn hond, en door uitgebreid te koken voor mijn mannen, familie en vrienden. Kortom: ik ben een gelukkig mens.
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.