Een artikel uit Persoonlijk
'Zijn boodschap geef ik door, want zijn wens was om de wereld ietsje beter te maken'
Esther vertelt over de kralenrijger. Een man waar ze nog altijd met een lach aan terugdenkt en die ze nooit zal vergeten. Zijn boodschap blijft ze doorgeven.
Uren zat hij gebogen achter zijn tafeltje. Kraal voor kraal reeg hij op zijn minst vijftig armbanden in elkaar. Zelfs in de nachtelijke uren, als hij niet slapen kon door pijn of onrustige gedachten in zijn hoofd. Het piekeren en denken vervloog door zijn kralen een voor een te rijgen. Het was niet alleen een bezigheid om zijn denken te sussen of om afleiding te zoeken; het was zijn drang om iets van zichzelf achter te laten voor als hij de wereld zou verlaten. Een drang om een boodschap mee te geven aan een ieder die hij in zijn hart sloot: familie, vrienden, vrijwilligers, de schoonmaakster, coördinatoren, verpleegkundigen, mede-gasten, zijn huisarts.
Als een mantra herhaalde hij de woorden bij iedere kraal die hij aan de draad reeg. Een kraal voor liefde, een kraal voor vriendelijkheid, een voor mildheid en een voor compassie. Dit herhaalde hij. De laatste zilveren kraal stond voor vrede. Een prachtige boodschap die hij bij het overhandigen van iedere nieuw gemaakte armband doorgaf.
Zijn armband ligt op mijn boekenplankje. En iedere keer als ik ernaar kijk, galmen zijn woorden door mijn hoofd. Wat een prachtige boodschap heeft hij achtergelaten. Met een lach zie ik zijn gezicht nog helder voor me. Ik zal hem nooit vergeten.
Zijn boodschap geef ik door. Want dat was zijn wens: om de wereld ietsje beter te maken. Daarom wens ik jou: liefde, vriendelijkheid, mildheid, compassie en vrede.
Dit is Esther:
Ik ben Esther en werk na 18 jaar in de wijk sinds 2019 als hospiceverpleegkundige bij Careyn DWO/NWN. Het werken in een hospice brengt mij veel ervaringen, bijzondere momenten, inzichten en emoties. Schrijven helpt me om te verwerken wat ik allemaal meemaak. Met het delen van mijn verhalen wil ik graag het taboe rond de laatste fase van het leven doorbreken. Want we praten er niet graag over, weten er niet veel van en willen er al helemaal niet aan denken. De laatste levensfase is echter niet alleen verdriet, maar net zoals in het ‘normale’ leven is er ook lachen, genieten, huilen, sarcasme, lol, boosheid en ja, zelfs feesten. Ik schrijf verhalen en gedichten om deze fase van het leven in het licht te zetten. Meer verhalen lezen? Klik hier voor mijn Facebookgroep: ‘De laatste bladzijde -hospice verhalen en gedichten-.'
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.