Wat als je al het vertrouwen in een ziekenhuis verliest?

Begin augustus hadden we en zoals jullie konden lezen een afspraak bij de hartfalenverpleegkundige, achteraf gezien was dit geen hartfalenverpleegkundige, maar een verzorgend specialist of whatever. In ieder geval niet de juiste persoon op de juiste plek.... 

Toen de nierfunctie al verslechterd was, schreef ze opeens een nieuw medicijn voor, en dat ging helemaal mis. Sindsdien is mijn man ontzettend duizelig en sinds twee weken is hij er in de ochtend ook misselijk bij. Vanmorgen zijn we naar de HA geweest, en die had overlegd met de dienstdoende cardioloog. Joost mag het weten waarom het niet onze eigen cardioloog was. Op aanraden van die cardioloog moet hij in de ochtend stoppen met een bepaald medicijn. Dat medicijn verlaagd zijn bloeddruk. In januari zijn we met het medicijn begonnen en we hebben er nooit last mee gehad. Dit vind ik bijzonder; waarom stoppen met een medicijn waar geen last van is, omdat het de bloeddruk verlaagd? Dat was al bekend bij aanvang van het medicijn, maar de huisarts vond zijn bloeddruk 100/80 veel te laag. Als ze wist hoe normaal hij is, zou ze zien dat hij gemiddeld net de 230 haalt... Dit is als het goed is gewoon bekend in het ziekenhuis en het is dan ook een raadsel waarom er niet in zijn dossier gekeken is. Dat verbaast mij. Daarnaast is hij duizelig en misselijke. Het duizelige trekt in de loop van de dag een beetje weg, maar helemaal weg gaat deze niet. Ook heeft hij het idee dat er watten in zijn oren zitten. Zijn gehoor is dus niet al te best, of hij wil niet naar mij luisteren, dat kan natuurlijk ook. Ook heeft hij wat last van zijn buik. Al die signalen hebben niets te maken met het medicijn waar hij in overleg met die dienstdoende cardioloog mee moest stoppen. Bij het medicijn staat inderdaad duizeligheid als bijwerking, maar die trekt na enkele weken weg, die begint dus niet na maanden pas op te spelen.

Ik snap het niet, echt niet. Het medicijn verlaagd zijn bloeddruk, dat was bekend en ging prima, zijn bloeddruk was gisteravond onwijs laag en dan moet hij wel dat medicijn? Het verklaart die andere klachten totaal niet, dus heb ik zelf maar weer eens gebeld naar het ziekenhuis. Ze heeft een telefonische afspraak met een hartfalenverpleegkundige voor me ingepland om e.e.a. te overleggen. 

Maar serieus, door het verleden zou men daar moeten weten hoe hij reageert op een medicijnwissel of verandering. Wat er met zijn oren en buik gebeurd, kan niet zonder enige aanleiding verklaard worden. Alles is begonnen na het innemen van dat klote medicijn door die huppelkut (excuus, maar zo vind ik het wel). Die dacht even alles wel te weten, ze weet niets!

Dankzij die verpleegkundige die niet gespecialiseerd was in hartfalen, heb ik contact opgenomen met de teamleider. Die beweerde mij dat bij haar in het ziekenhuis geen verpleegkundig specialisten werken als hartfalenverpleegkundige. Op mijn vraag waarom dat bij ons wel gebeurd was, kreeg ik geen reactie. Enkel dat ik een klacht kan indienen. Bijzonder, want vorig jaar heb ik inderdaad contact gehad met de klachtencommissie. Ik moest zoveel invullen, en mijn man moest uiteraard toestemming geven (wat hij natuurlijk ook deed, hoor), dat ik het eigenlijk heb laten zitten. Ik kon mijn energie beter aan zijn herstel geven dan hieraan. Ondertussen heb ik weer contact met die vrouw van die commissie en moet ik weer alles invullen.

NEE, ik wil verdorie gewoon antwoord. Waarom wordt er beweerd door die teamleider dat het niet gebeurd, terwijl het wel gebeurd en waarom hebben wij daar al vier weken last van? Hij is weer uit de roulatie, omdat hij amper wat kan! 

Het is erg, maar ik vertrouw de artsen in het ziekenhuis waar mijn man patiënt is niet meer. Niet na wat er vandaag weer is gebeurd. Waarom stoppen met een medicijn die we al maanden slikken en juist het medicijn dat wellicht zijn pompkracht kan verbeteren? Hij heeft zo amper nog medicijnen voor zijn hart… 

Waarom wordt er aan medicijnen gesleuteld waar niet aan gesleuteld hoeft te worden? Ja oké, in januari na goed overleg met de enige fijne hartfalenverpleegkundige die we hadden, en in zeer goed overleg en goed contact is dat gebeurd. En ja, dat ging oké, omdat ze stapsgewijs dingen uitlegde en laag zijn begonnen ter vervanging van een andere pil (ze vertelde wel dat je 36 uur moet wachten met pillen etc. zij was echt goud). Maar waarom nu ermee stoppen op basis van een, volgens de HA, te lage bloeddruk die niet laag was? Als je in het dossier had gekeken, had je gezien dat het voor hem oké was.

Ik ben op, ik ben zo moe. Ik moet alles controleren, maar hopen dat het weer goed komt. Dat ik weer een beetje mijn eigen man terugkrijg... Maar het vertrouwen is weg en dat vind ik echt heel erg. Ook vind ik het erg dat die teamleider geen enkele moeite heeft genomen om het vertrouwen weer terug te winnen. En ergens doet me dat echt pijn dat ze niet in het belang van de patiënt denkt. Echt, het is mijn missie geworden om dat wel te gaan doen! Want zo kan je mensen simpel weg niet behandelen, je kan ze niet als nummertje behandelen, maar gewoon als mensen!

Kleine update; vanmorgen inderdaad gebeld door het ziekenhuis. Je gelooft het niet, maar weer door die verpleegkundig specialist... Serieus... Ik vroeg gister nog nadrukkelijk om een hartfalenverpleegkundige en wat krijg je dan? Afijn, waarom verrast het me ook eigenlijk...