Verpleegkundige Doreen: 'Ik waste haar voordat ze stierf'

De Ghanese Doreen werkt in het HospitaalBroeders-ziekenhuis in Amrahia, Ghana en is al 11 jaar verpleegkundige. 'Ik wilde vroeger dolgraag verpleegkundige worden. Maar dat mocht niet van mijn moeder. Ik ging toen de opleiding tot laborante doen. Toen ik daarmee klaar was, ben ik toch verpleegkundige geworden. Het zit gewoon in me. Ik wilde hoe dan ook verpleegkundige worden. Ik vind het fijn om voor mensen te zorgen. Verplegen is echt mijn passie. Mijn roeping.'

Vredig sterven

'Ik vind het moeilijk om te zien als ik mensen niet kan helpen. Soms is het dan alleen nog mogelijk om te zorgen dat een patiënt zich gezien voelt in de laatste uren van zijn of haar leven. Zo herinner ik me nog een patiënte, ze was totaal verwaarloosd. Ze was niet schoon, ze had overal ontstekingen, het ging niet goed met haar. Na mijn dienst heb ik een trolley gepakt en heb ik haar uitgebreid verzorgd. Ik heb alle tijd voor haar genomen. Ik heb haar helemaal gewassen en alle wonden verzorgd. Ze was zo blij, ze bleef me maar bedanken. ’s Ochtends hoorde ik dat ze was overleden. Mijn collega’s vertelden me dat ze het zo fijn gevonden had dat ze schoon was en helemaal verzorgd. Ze is vredig gestorven. Dat is het mooie aan dit vak. Soms kun je iemand niet meer beter maken, maar er wel voor zorgen dat ze vredig overlijden.' 

Kijken naar de mens

'Als verpleegkundige leg je een eed af dat je zieke mensen helpt ongeacht hun achtergrond. Op een dag werd er een jongeman binnen gebracht met schietwonden. Echt nog jong. Hij had een overval gepleegd maar de mensen gingen achter hem aan en hij werd beschoten. Hij kwam zwaargewond het ziekenhuis binnen en ik dacht: ‘jee, je bent nog zo jong, jij kunt nog veranderen’. Ik heb hem uitgebreid gewassen en zijn wonden verzorgd. Mensen vroegen aan mij hoe ik dat kon doen, hij was immers een crimineel. Maar voor mij is hij geen crimineel. Dat is iets tussen de politie en hem. Ik zie alleen de mens. Dat is de kern van de eed die we afleggen.'

Ik ben blij dat we dit kunnen doen

'Ik ben trots dat ik in deze moeilijke tijd kan helpen. Door corona hebben de bewoners van arme wijken het zwaar. Ze zijn hun baan kwijtgeraakt en leven in grote armoede. Met onze gratis zorg helpen we ze. We leggen huisbezoeken af en geven voorlichting en medische hulp. Dat voelt heel waardevol. Ik ben blij dat we dit kunnen doen!'

Over HospitaalBroeders

Dit interview met Doreen is een verhaal uit de reeks ‘Een ode aan onze zorgverleners’ van HospitaalBroeders. In deze reeks komen vijf Afrikaanse verpleegkundigen aan het woord en een reactie van een Nederlandse verpleegkundige hierop. Lees hier alle verhalen. 

HospitaalBroeders heeft 19 ziekenhuizen en klinieken in Afrika. Vanuit deze ziekenhuizen gaan teams van artsen en verpleegkundigen naar de dorpen toe om gezondheidszorg te verlenen. Zo heeft een hele regio toegang tot gezondheidszorg.