Tweede Kamer worstelt met besluit over actieve levensbeëindiging voor kinderen van 1-12 jaar

Uit onderzoek blijkt dat jaarlijks vijf tot tien kinderen in de leeftijd van 1 tot 12 jaar in aanmerking komen voor actieve levensbeëindiging. Het gaat om kinderen die uitzichtloos en ondragelijk lijden, waarbij palliatieve zorg niet helpt. Kinderen die niet lang te leven meer hebben. Momenteel geldt dat kinderen vanaf twaalf jaar aanspraak kunnen doen op de euthanasiewet. Voor baby’s tot 1 jaar zijn de regels vastgelegd in het ‘Groningen protocol’. Voor de tussengroep, kinderen tussen 1 en 12 jaar, is er geen regeling als het gaat om actieve levensbeëindiging.

Ouders hebben de keuze tussen palliatieve sedatie (toedienen van medicijnen die het bewustzijn verlagen), afzien van medische behandeling, versterven (stoppen met eten en drinken) of afwachten. Een jaar geleden pleitten kinderartsen voor meer duidelijkheid en mogelijkheden. De kwestie ligt gevoelig in de Tweede Kamer en er zijn ook tegenargumenten. Zou dit niet leiden tot actieve levensbeëindiging bij andere wilsonbekwame mensen, zoals ernstig dementerenden? Moeten we dat wel willen?

Het bleef lang stil. Maar deze week schreef minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid: ‘Ik wil zorgen voor meer juridische waarborgen voor artsen die op grond van hun professionele norm overgaan tot levensbeëindigend handelen bij kinderen van één tot twaalf jaar.’ De Jonge stuurt aan op een uitbreiding van het Groningen protocol voor kinderen tussen de 1 en 12 jaar. Artsen zijn dan niet strafbaar als ze overgaan tot actieve levensbeëindiging van deze kinderen. De euthanasiewet verandert niet. De Jonge gaat in gesprek met artsen en het OM.

Bron: Algemeen Dagblad, NOS, NOS en RTL Nieuws