'Mevrouw spreekt geen Nederlands en is nu te ziek om überhaupt vragen te kunnen beantwoorden'

Welkom bij weer een nieuwe ambulanceblog.

Stap je in? En lees mee in de volgende meldingen.

Melding val van trap.

Een mevrouw is van de trap gevallen. Ze ligt beneden aan de trap.

Haar man heeft 112 gebeld. Mevrouw heeft pijnklachten aan de hals en is wel goed aanspreekbaar. Geen bloedverlies.

Als we de woning binnenkomen moeten we even over mevrouw heenstappen, want de voordeur grenst aan de trap.

Omdat mevrouw goed aanspreekbaar is, laat ik haar zelf vertellen wat er gebeurd is. Ze is halverwege op de trap uitgegleden en is uiteindelijk op het hoofd terechtgekomen. Ze kan het allemaal precies vertellen.

Als eerste ga ik de halswervels controleren. Daar voel ik geen afwijkingen. We controleren of er drukpijn is op de wervels. Dit is er niet. De pijn zit met name rechts langs de wervelrichting, de schouder is het gevoeligst. Er is een normaal gevoel in de armen en benen. De borst, buik, bekken en benen laten geen afwijkingen zien.

Ik besluit mevrouw te laten zitten. Dat gaat goed. Nu ik een beter zicht heb, tast ik opnieuw hoofd- en halswervels af. Hierbij vind ik geen afwijkingen.

Voorzichtig laat ik mevrouw haar hoofd bewegen naar voren, achteren en zijkant. Dit gaat goed. Er is enige spierspanning en angst om te bewegen. Daarbij ondersteun ik mevrouw.

We zetten een stoel erbij en laten mevrouw opstaan en zitten op de stoel.

Dit gaat ook goed. Ze voelt zich een beetje vreemd in het hoofd.

Nadat het zitten goed gaat, laat ik mevrouw naar de woonkamer lopen, terwijl ik de vitale functies en bewegelijkheid observeer.

Wat gaan we doen:

Waar je naar op zoek gaat, is of er verdenking is op hoofd-/hersenletsel of wervelletsel.

Mevrouw heeft nu geen tekenen van hoofd-/hersenletsel, er is geen bewustzijnsverlies geweest en geen uiterlijk letsel en geen bloedverlies uit oren. Ook is er geen sprake van misselijkheid of braken. Behoudens klachten van spierpijn is er geen letsel.

Verder is de voorgeschiedenis blanco en mevrouw gebruikt geen medicijnen. De bocht in de trap heeft de val ook gebroken.

Bij de ABCD-controles is alles in orde.

Ik besluit ter plaatse het ritformulier alvast in te vullen om zodoende mevrouw nog even te kunnen observeren. Alles blijft goed en ik kan mevrouw gerust thuislaten met adviezen. De huisarts wordt telefonisch ingelicht en krijgt een digitale overdracht.

Een poosje later mogen we naar de volgende melding.

Als we de woning binnenkomen en mevrouw zien, denk ik: ademt deze mevrouw nog wel?

We zijn door de meldkamer aangestuurd naar een mevrouw die bloed verliest uit het oor en niet aanspreekbaar is, met wel ademhaling. Er is sprake van een taalbarrière.

Als eerste controleer ik de ademhaling. Deze is aanwezig. Er is beiderzijds goed inkomend ademgeruis te horen. De zuurstofsaturatie is echter laag, slechts 60 procent met een goede betrouwbare curve op de monitor. De ademfrequentie is hoog, 30/min. We starten eerst met zuurstoftoediening middels een non-rebreathing masker met 15 liter zuurstof.

Wat me ook opvalt, is dat de buik enorm gezwollen is en mevrouw icterisch (geelzucht) is. Diepgeel. Ze reageert op aanspreken, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

De gedachte die in me opkomt, is dat deze mevrouw wel ineens in een terminaal stadium kan verkeren van een ziekte waarbij de lever betrokken is.

Mijn collega gaat de verdere controles doen. Inmiddels is de zoon aan de telefoon die redelijk goed Nederlands spreekt.

Mevrouw spreekt geen Nederlands en is nu te ziek om überhaupt vragen te kunnen beantwoorden.

Mevrouw is bekend met een levercirrose. Er is geen behandeling meer mogelijk.

Actief vraag ik of er een beleid is t.a.v. reanimeren. De zoon geeft aan dat de arts in het ziekenhuis heeft aangegeven dat reanimatie medisch niet zinvol is.

Oké, dat is alvast een houvast waarmee we rekening kunnen houden.

De controles zien er als volgt uit:

De ademweg is vrij. In de B is de ademfrequentie 30, de saturatie is wel opgelopen naar 93 procent met de zuurstof suppletie.

In de C is er een hartritme van 80/min en de bloeddruk is 145/95. De huid voelt droog. In de D beweegt mevrouw links en rechts op verzoek, de glucosewaarde is 5,5, de pupilreactie links en rechts is goed. Ook het oogwit ziet erg geel. Het bewustzijn daalt op het moment dat ik mevrouw niet actief aanspreek.

Bij levercirrose worden levercellen vervangen door littekenweefsel, en kunnen veel complicaties optreden. O.a. ascitis (vochtuittreding) en icturus (geel zien).

Ascitis is een vocht opeenhoping in de buikholte. Vanuit de lever stroomt het bloed via de leverader naar het hart. Door de hoge druk in de poortader ontstaat een ophoping van vocht in de buikholte. Dit vocht kan afgetapt worden echter het keert weer snel terug.

In deze situatie kunnen we niet veel meer en we vervoeren mw naar het ziekenhuis. De situatie ziet er zorgelijk uit. Op een later moment verneem ik dat Mw naar een hospice overgebracht is. Ingezet werd op Zorg om het in deze laatste tijd zo comfortabel mogelijk te maken.

Volgende melding:

Scooterrijder gevallen, pijnklachten, voet en de arm staat in een vreemde stand.

Aankomend op de locatie ligt de man nog op de rug in de tuin aangrenzend aan het fietspad.

Hij is goed aanspreekbaar. De helm ligt langs hem.

Als een patiënt goed aanspreekbaar is, kies ik altijd ervoor om iemand zelf te laten vertellen wat er gebeurd is. Deze informatie geeft mij direct al een goede ABCD-indruk.

De steunder van de scooter kwam tegen de stoeprand, de man stond bijna stil met zijn scooter en wilde oversteken.

Daarbij verloor hij zijn evenwicht en is op de elleboog rechts terechtgekomen. Dit belemmert nu het gebruik van zijn arm.

Trauma ABC BBBB levert geen bijzonderheden op. Hij is niet op het hoofd terechtgekomen.

Bij het top-teen-onderzoek:

Zwelling t.h.v. de elleboog rechts. De pulsaties en sensibiliteit distaal van het letsel zijn intact. De vingers kunnen normaal bewogen worden. De hoeveelheid pijn is minimaal. Dat doet me enigszins twijfelen aan een fractuur of luxatie.

Gezien de zwelling en het ontbreken van functionaliteit van de arm zal een rongen foto uitsluitsel moeten geven.

De voet/enkel laat bij onderzoek geen afwijkingen zien.

We besluiten de man te mobiliseren na het aanleggen van een mitella.

Als eerste laat ik meneer zitten. Dit gaat goed. Meteen onderzoek ik de rugzijde. Ook hier gelukkig geen bijzonderheden.

We laten meneer opstaan en het lopen gaat goed... We geven nog 1000 mg paracetamol. Inmiddels is een broer van de man ook ter plaatse.

Er is sprake van een geïsoleerd trauma van de elleboog. Een fractuur of luxatie is niet uitgesloten. Dit vraagt in ieder geval een radiologische beoordeling alsmede verder beleid door de arts.

Eigenlijk is er geen ambulancevervoersindicatie meer.

Maar jullie zijn er nu toch... Ja, dat klopt. Voor wat er nu aan de hand is, is gelukkig geen ambulancevervoer nodig. Ik ga regelen voor u dat u gezien wordt op de SEH. Tevens maak ik een verslag dat ik ook naar de SEH stuur.

De ambulance is nu weer beschikbaar voor andere oproepen.

De man gaat met zijn broer naar het ziekenhuis. Ik informeer de SEH. Zie erop toe dat de man goed in de auto komt en vertel waar ze zich precies kunnen melden.

Nadat we vijf minuten in de auto zitten, roept de meldkamer ons.

Of we inzetbaar zijn voor een AO-melding, mogelijke reanimatie van een jonge vrouw.

Wil je weten hoe dat afliep, lees dan volgende keer weer mee.

Meer ambulancezorg ook op Instagram: ambulanceverpl_in_praktijk

Facebook: Ambulanceverpleegkundige in praktijk.

Tot volgende keer,

John.