'Maar de geur hier is niet een geur van thuis. Waar ben ik toch?'
![Bianca-spinsels](/sites/default/files/styles/16_9_small/public/2023-12/image%20%2817%29.png?h=59e10c86&itok=o5ZiuO3J)
Mag ik jullie voorstellen aan mijn nieuwe blogger Bianca? Haar eerste blog is er gelijk een die keihard bij mij binnenkwam. 'Mama, waar is zij toch? Moet ik niet naar school?'
Spinsels uit het verleden.
Ontwaken doe ik op een vreemde plek. Op mijn bed zie ik een deken. Maar niet zoals thuis. Die zie je ook in het ziekenhuis, ben ik daar soms nu? Maar waarom? Ik ben toch niet ziek? Maar ik voel wel verschillende pijntjes en als ik opsta, voelt alles stram. Dat is raar, ik heb gisteren toch samen met Aaltje touwtje gesprongen bij haar ouders in de achtertuin?
Als ik om mij heenkijk zie ik de meubels die bij mijn bed staan. Die komen mij ergens bekend voor, maar de geur hier is niet een geur van thuis. Waar ben ik toch?
Struinend door mijn kamer zoek ik naar iets dat herkenbaar voor me is. Als ik de kast open, zie ik sjaaltjes hangen. Een glinstering van herkenning gaat aan mij voorbij uit de tijd dat ik mijn moeder sjaaltjes zag dragen. Mama, waar is zij toch? Moet ik niet naar school?
Op het nachtkastje staat een foto, wat een bekend gezicht. Ineens flitst de gedachte aan mijn gezin voorbij. Waar is Jan, mijn man nu toch? Martin heb ik ook nog niet gezien, mijn kind! Waar ben jij gebleven? Een ogenblik van paniek en angst gaat door me heen. Ik voel me verloren.
Ineens gaat de deur van mijn kamer open. Daar staat een vriendelijk gezicht, maar heb geen idee wie zij is. Ze noemt mij bij mijn voornaam en steekt haar hand naar mij uit. Dus zij kent mij wel. Op haar verzoek loop ik mee naar de wastafel. Daar staan wij naast elkaar, ik voel mij gerustgesteld. Maar als ik in de spiegel kijk, schrik ik. Wie is dat toch die daar staat? Toch zie ik door dat rimpelend gelaat en die dunne grijze haren iets bekends, wat mij geruststelt.
Als ik naar de woonkamer word gebracht voor het ontbijt met mijn kopje thee en boterham met jam, ben ik het gebeuren van deze morgen weer vergeten, maar toch voel ik me onrustig. Verschillende spinsels gaan aan mij voorbij van verschillende momenten in mijn leven. Ik kan ze niet meer goed duiden en dat maakt mij bang.
Spinsels uit het verleden nemen mij mee door momenten in mijn leven. Verzonken in gedachten zoekend naar iets bekends. Wat is het fijn om juist dan een vriendelijk gezicht met uitgestoken hand mij mee terug te laten voeren naar wie ik nu ben.
![Bianca](/sites/default/files/styles/16_9_xsmall/public/2023-11/20231022_120502.jpg?h=08b1677e&itok=3rScntR0)
Dit is Bianca:
Mijn naam is Bianca van Dalfsen en ik ben verpleegkundige in een woonzorgcentrum in Heemskerk. Sinds mijn 26e heb ik als zij-instromer het onderwijs verlaten en ben ik gaan werken in de zorg. Eerst in de verstandelijk gehandicaptenzorg en ik ben nu ruim 16 jaar werkzaam in de ouderenzorg.
In coronatijd ben ik even vastgelopen en heb ik een lange periode getwijfeld of de zorg nog wel bij mij past. In deze periode heb ik een switch gemaakt naar een andere locatie. Daar heb ik mijn vertrouwen terug mogen winnen. De reden dat ik begonnen ben met schrijven is dat ik met regelmaat negatieve berichten tegenkwam in de media over de VVT-sector. Ik besloot om de positieve en bijzondere dingen die ik in mijn werk tegenkwam te gaan delen met anderen.
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.