Een artikel uit Persoonlijk
'Ik hoop dat ik volgende maand niet meer haal'
Geriatrieverpleegkundige Bianca is bij haar cliënt Sina. Ze is moe en futloos en zegt dat ze hoopt volgende maand niet meer te halen. "Met een zwaar gevoel loop ik de deur uit. Wat heb ik het met haar te doen."
De toekomst voorbij
"Deze week is het 25 jaar geleden dat ik mijn man verloren heb." Zoals afgesproken heb ik Sina deze week weer opgezocht zodat ze 'tegen mij aan kan zeuren' zoals zij dat gekscherend noemt. "Het zal niet lang meer duren voordat ik met hem herenigt, zal zijn. Ik ben zo moe, zo futloos, van mij mag het vandaag al voorbij zijn." Haar gezicht staat ernstig en ze pakt mij bij mijn arm.
Afgelopen week heeft zij via onze specialist ouderengeneeskunde toch weer een verwijzing voor een foto aangevraagd, omdat ze het gevoel heeft dat er toch een extra breuk zit. De brace die zij draagt, geeft geen enkele verlichting. Sina staat op uit haar stoel om aan mij te laten zien hoe het lopen gaat. "Zie je dat ik eigenlijk niet lopen kan? Maar wat moet ik anders? Niets meer zelf kunnen? Wat heb ik dan nog?", vraagt zij aan mij. Vanaf het moment dat ze staat is duidelijk zichtbaar dat haar onderbeen een afwijkende stand heeft ten opzichte van haar bovenbeen. Bij iedere stap die zij zet, zie ik haar gezicht vertrekken van de pijn. Ik word er naar van. Als ze weer naast mij komt zitten, vertelt ze mij dat zij vrijdag de uitslag hoort. "Maar eigenlijk weet ik het al hoor, maar dan ben ik zeker waar ik aan toe ben. Ik hoop dat ik volgende maand niet meer haal."
Voordat ik haar appartement verlaat, beloof ik haar dat ik haar maandag weer op zal zoeken, zodat zij mij vertellen kan wat de uitslag van de foto is. Ik krijg een vriendschappelijk kneepje van haar met een bedankt, alleen maar omdat ik de tijd genomen heb om te luisteren naar haar 'gezeur'.
Met een zwaar gevoel loop ik de deur uit. Wat heb ik het met haar te doen.
"Als laatste houvast is er de hoop op geen toekomst."
Dit is Bianca:
Mijn naam is Bianca van Dalfsen en ik ben verpleegkundige in een woonzorgcentrum in Heemskerk. Sinds mijn 26e heb ik als zij-instromer het onderwijs verlaten en ben ik gaan werken in de zorg. Eerst in de verstandelijk gehandicaptenzorg en ik ben nu ruim 16 jaar werkzaam in de ouderenzorg.
In coronatijd ben ik even vastgelopen en heb ik een lange periode getwijfeld of de zorg nog wel bij mij past. In deze periode heb ik een switch gemaakt naar een andere locatie. Daar heb ik mijn vertrouwen terug mogen winnen. De reden dat ik begonnen ben met schrijven is dat ik met regelmaat negatieve berichten tegenkwam in de media over de VVT-sector. Ik besloot om de positieve en bijzondere dingen die ik in mijn werk tegenkwam te gaan delen met anderen.
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.