Broeder Erwin - 'Cliënten zien genieten van hetgeen dat je aan hen biedt, is gewoon het grootste cadeau wat je kan krijgen'

Ik denk dat ik al genoemd heb dat ik nu vrijwilliger ben bij de organisatie waar ik hiervoor gewerkt heb. In mijn vorige blog heb ik het over mijn terugkeer naar mijn 'oude' organisatie gehad. Toen duidelijk werd dat ik naar Tragel terug zou keren, moest ik nog een aantal dingen regelen. Eén van die dingen was het zoeken naar een vrijwilliger voor één van 'mijn' cliënten zoeken. Deze client had wel een mentor, maar die deed alleen de financiële en wettelijke zaken. De cliënt had geen familie meer en kreeg dus nooit echt bezoek. Ik had al met de vrijwilligerscoördinator een stukje opgesteld wat voor persoon we zochten, maar toen ik de zaken ging afronden dacht ik: die vrijwilliger word ik. Afgesproken werd dat ik één keer per maand een bezoek zou brengen. Dat paste wel, naast mijn werk en hulp aan Ronald had ik nog wel wat vrije tijd over.

Nu plan ik dus op regelmatige basis een bezoekje aan Vlissingen. De ene keer ga ik wat wandelen met hem in de rolstoel, de andere keer neem ik een lekkernij mee, waar hij dan heerlijk van smult. Op mijn telefoon draai ik dan een YouTube-filmpje met treingeluiden en zijn dag, maar ook mijn dag, is weer goed. Het is gewoon genieten om hem te zien genieten.

Men is dankbaar voor hetgeen wat je doet: de client, maar ook de zorgverleners die dezelfde dag werken, vinden het leuk dat ik langskom. Vaak krijg ik van zijn vaste begeleidster een bedankje via Facebook. Er is ook een vrijwilligerscoördinator in die organisatie en toen ik me had aangemeld, stuurde ze me een leuke reactie. Ze schreef: 'Ik ben even wat administratie aan het wegwerken en daarbij ging jouw registratieformulier door mijn handen. Daarop zie ik staan ‘bezoekvriend’ en ik wilde even laten weten dat ik dat wel zo een leuke term vind! Het is een veel minder zakelijke term dan bezoekvrijwilliger en dekt helemaal de lading. Mijn oog was er eerder nog niet op gevallen. Ik denk dat ik hem, met jouw goedkeuring natuurlijk, vaker ga gebruiken bij oproepjes die we voor cliënten plaatsen!' Natuurlijk vond ik het goed. 

Mijn volgende voorbeeld is al behoorlijk wat langer geleden, ruim 30 jaar. Ik was nog single en was nog niet zo lang gediplomeerd. Ik ben toen als vrijwilliger twee keer mee geweest met het Rode Kruis. Jullie kennen vast wel de Henry Dunant boot. Het Rode Kruis had toen ook twee landhuizen waar men vakantieweken organiseerde. Ik heb dus twee opeenvolgende jaren aan een vakantieweek voor volwassenen onder de 50 jaar deelgenomen. Nog steeds denk ik er met veel plezier aan terug. Het eerste jaar was ik de begeleider van een man die MS had en hij was maar een paar jaar ouder dan ik. Hij woonde in een verpleeghuis en zijn activiteitenbegeleidster was ook vrijwilliger.

Hij had eigenlijk gehoopt dat zij haar begeleidster zou zijn. We hebben het zo geregeld dat we hem samen hielpen. In het verpleeghuis moest hij om zes uur naar zijn bed. Jullie zullen begrijpen dat hij die week regelmatig later naar bed ging. Om hem op bed te leggen was je toch wel samen een uurtje bezig. Voor ons geen probleem: hem een leuke vakantie bieden, dat was het belangrijkste. Ook nu weer… Voor jezelf was het ook een week met mooie ervaringen, genieten dus.

Mijn laatste voorbeeld gaat over de organisatie waar ik nu werk. Met een aantal cliënten waar ik heb gewerkt gaan we één keer per week zwemmen. Dat lukt niet zonder vrijwilligers. Een aantal cliënten gaan met de zorgverleners zwemmen, maar er zijn ook cliënten die hun vaste vrijwilliger hebben. Nu vind ik het zelf een hele dankbare activiteit om te doen: je ziet de cliënten gewoon genieten in het zwembad, maar dat is, neem ik aan, ook voor de vrijwilligers zo. Cliënten zien genieten van hetgeen dat je aan hen biedt, is gewoon het grootste cadeau wat je kan krijgen, denk ik, weet ik…

Mijn huidige cliënten gaan niet zwemmen, maar kunnen mede door de vrijwilligers meegaan naar een activiteit. Dat zagen we ook weer de laatste Koningsdag. Met hun hulp konden mijn collega’s (ik was vrij) de cliënten een leuke middag bieden! 

Kortom - ik heb het al genoemd - als je in de mogelijkheid bent om vrijwilliger te worden: DOEN! Niet alleen bied je de cliënten veel mooie momenten, maar ook jezelf…