Blogger Liesje: ‘Nu de baby er is, lijkt alles anders te lopen dan verwacht...'

In de ochtend vertrok ik naar mijn eerste afspraak. Vlak voor vertrek zag ik een bericht op mijn telefoon van Veilig Thuis: of ik met spoed terug kon bellen. Onderweg naar mijn afspraak belde ik even om te horen wat er speelde. Er was een zorgmelding gedaan over een gezin. De vraag was of ik aan wilde sluiten bij het gesprek van Veilig Thuis, om de ouders hierbij te ondersteunen. Zo konden we samen kijken wat de ouders nodig hadden om het wel te kunnen.  

Ik was nog niet betrokken bij het gezin. Ik had alleen één keer kennisgemaakt met de ouders, zodat zij wisten wie er na de geboorte van hun kindje langs zou komen om mee te kijken hoe zij hun rol als ouders zouden gaan vervullen. Dat was een fijn gesprek en de ouders gaven aan er klaar voor te zijn. Alle spulletjes waren al in huis en ze hadden al een beetje een idee hoe ze alles samen zouden gaan doen. Ook hebben de ouders een groot netwerk dat hen zou willen helpen op momenten dat het toch wat moeilijker voor ze wordt. Dat zijn altijd fijne berichten om te horen als je met aanstaande ouders in gesprek gaat. Zeker als het gaat om ouders met een beperking.

Nu de baby er is, lijkt alles anders te lopen dan verwacht... Moeder was bevallen in het ziekenhuis en het herstel van moeder verliep niet zo soepel. Ook hadden de ouders meer tijd nodig om te leren hoe ze de baby moesten verzorgen en om te herkennen wat de baby nodig heeft. De ouders willen heel graag en kunnen goed aangeven wat zij nodig hebben om te groeien in het ouderschap. Gelukkig was er een familielid dat de ouders wilde ondersteunen en een kraamzorg die snel zag wat er nodig was. De kraamzorg oefent veel met de ouders; dingen uitleggen en kijken wat ze nog moeilijk vinden. Als ik de ouders tussendoor spreek, zie ik ze groeien in hun ouderrol. Ze stellen vragen en vertellen hoe ze samen dingen hebben opgelost. De wil om te leren is er en de liefde voor het kindje is er ook, dus ik hoop dat het hen gaat lukken.

Na een week zal er meer zicht zijn op de groei van de ouders en kunnen we samen kijken waar zij staan en welke ondersteuning ze nog nodig hebben. Dit blijven altijd moeilijke momenten, want het gaat wel om een klein, teer baby'tje dat zelf nog niet kan vertellen wat er is. En er is de angst van ouders om hun kindje kwijt te raken. Ik ben blij dat die beslissing niet bij mij ligt en dat ik naast ouders kan staan om ze in de ouderrol te begeleiden. Als ik dan zo'n tevreden kindje in het wiegje zie liggen, dat niks meekrijgt van alle zorgen... Dan hoop ik maar dat alles goed komt.