Blogger Liesje: 'Het is het gevoel dat je een ander blij kunt maken met zo'n klein gebaar'

Vaak zijn er woordenwisseling bij gescheiden ouders over wanneer de kinderen bij wie zijn. Dat kan soms enorm hoog oplopen, waardoor de gezelligheid van de decembermaand ver te zoeken is. Soms zijn ouders zo in discussie, dat ze compleet vergeten dat er nog een kind tussen zit. Maar ook financieel... De Sint en kerst maken de decembermaand vaak al duur, en helemaal voor mensen met een klein budget. En als er dan ook nog kinderen jarig zijn in die maand, en er komt een onverwachte dure rekening binnen... Dan is er echt wel een probleem.

Zo ook bij dit gezin. Financieel komen ze elke maand met veel creativiteit rond. Vanaf de zomer kijkt moeder al rond voor cadeautjes in de maand december, zodat de kinderen, net als ieder kind in de klas, cadeautjes krijgen. Die lat lijkt steeds hoger te liggen in de maatschappij; het kan niet gek genoeg. Dus ook gezinnen met zeer weinig geld proberen aan die maatstaven te voldoen, zodat de kinderen niet buiten de boot vallen. De ouders hadden alles klaarliggen voor de decembermaand. Alleen het cadeau voor hun dochter, die 13 werd in de maand december, moest nog worden gekocht. Trots liet moeder alles zien wat ze 'gescoord had voor weinig'. De ouders hadden zelfs al aan lekker eten gedacht voor de kerst. Vanuit Stichting Pepernoot mocht ik het gezin ook nog iets extra's geven, dus dat kwam wel goed.

Tot daar ineens een geheel onverwachte dikke rekening kwam... Het geld dat de ouders nog hadden voor het verjaardagscadeau van dochter, moest voor die rekening gebruikt worden... Hoe gingen de ouders dit oplossen? Moeder had nog overwogen om dan met haar verjaardag één van de kerstcadeautjes te geven, maar dan had ze met kerst weer niets. Uiteindelijk hadden ouders met dochter besloten haar verjaardag een maand later te vieren, als er weer geld was. Dochter zei dat ze dat wel begreep, zoals ze altijd zoveel begreep...

Ik kwam thuis. Ik heb zelf 4 kinderen en keek ze allemaal eens aan. Wij hoeven dat soort keuzes niet te maken. Ik vertelde over het meisje en zei dat ik het sneu vond dat ze dan op haar verjaardag niet wakker werd gezongen met een cadeautje, zoals wij dat altijd doen. Ik vroeg aan mijn kinderen: 'Hebben jullie geen spulletjes die nog mooi zijn of die je niet gebruikt hebt en waar we iets leuks van kunnen maken?'

De kinderen gingen naar boven en snuffelden rond op hun kamer. Voor we het wisten hadden we een leuk pakketje bij elkaar gesprokkeld. Ik heb het leuk ingepakt en ben langs het gezin gereden. Moeder keek me verbaasd aan, en zonder dat ze kon zien wat het was, zag ik opluchting bij haar. Dat ze toch iets te geven had op de verjaardag van haar dochter zelf. Dit verwachtte haar dochter niet meer. Ik zei dat ze niet hoefde te zeggen waar het vandaan kwam. Het ging mij erom dat de ouders niet met lege handen stonden op de dag dat hun dochter jarig was.

Op de dag dat dochter jarig was, appte moeder mij dat haar dochter zo blij was met de spulletjes. Ik vertelde dit aan mijn dochters. Het is het gevoel dat je een ander blij kunt maken met zo'n klein gebaar. En natuurlijk ben ik met de ouders aan de slag gegaan om te zorgen dat ze hulp krijgen met het stukje financiën. Maar het ging altijd net goed genoeg en dan is het moeilijk voor mensen om dit stuk uit handen te geven. Moeder is zich ook bewust van het feit dat ik dit niet elke keer ga doen, maar soms loopt het nu eenmaal anders dan gepland.

Vorig jaar brachten we vanuit een organisatie kerstpakketten langs bij gezinnen die gebruikmaakten van de voedselbank. Niets is leuker dan die blije gezichten te zien. Dit jaar werden er ook tassen met speelgoed gebracht, die we mogen verdelen onder de kinderen. Zó mooi, hoe mensen meedenken!