Een artikel uit Persoonlijk
'Samen in het leven en samen in de dood'
Zij is ernstig ziek, hij ziet zijn leven niet voor zich zonder haar. Ze willen dat onvermijdelijke einde samen aangaan en dat willen ze al jaren. Al sinds ze weten dat het niet heel lang meer duurt zijn de gesprekken doelgerichter geworden, praktischer. Verpleegkundige Cynthia vertelt in deze blog over dit echtpaar.
Ze willen hand in hand weggaan. Hun levenspad was grillig, vol dieptepunten, maar ook vol met groot geluk. Zij is zijn stabiele factor en hij de hare. Aan meer dan zij samen hebben ze geen behoefte. Waar hij gaat, gaat zij en andersom. Noodgedwongen komen ze bij ons wonen. De achteruitgang gaat razendsnel en thuis wonen lukt niet meer. In hun hoofd is er dat prachtige plaatje met een afscheid in hun fijne thuis, maar de kwetsbaarheid haalt hen in en nog niet alles is geregeld. Hun wens blijft echter onveranderd.
Ik zie hen en denk aan Voorgoed samen, de prachtige film die werd gemaakt over een echtpaar dat samen heel bewust hun afscheid regelde. De ontroering die ik na het zien van die film voelde, roert zich weer in mijn lijf.
Het appartement staat vol foto's van kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Zij tweetjes hebben samen een prachtige familie gecreëerd. Hun liefde oogt hecht, dierbaar, ze hebben aan een half woord genoeg. Ze kijken uit naar die laatste dag, en zijn ervan overtuigd dat ze alle lieverds die ze ooit verloren weer terug gaan zien.
Het geeft rust dat ze zelf voor hun einde kunnen kiezen. Mogen kiezen. Ze plannen het afscheid van de familie met grote zorgvuldigheid en willen samen met de kinderen een datum prikken. Tot zij ineens, onverwacht en razendsnel, overlijdt. Zijn ontreddering is groot, zijn vastbeslotenheid is echter groter. Ze hadden afgesproken samen afscheid te nemen en hij wijkt niet af van hun afspraak. Hij kan amper wachten om haar te volgen en telt letterlijk de uren.
Zijn afscheid van het aardse leven is binnen een paar dagen rond en hij omarmt zijn einde vol overgave. Voor de familie is het een rollercoaster van emoties. Ik ben diep getroffen door het respect van de achterblijvers, voor die grote wens van hun ouders: samen in het leven en samen in de dood.
Alle verhalen die Cynthia met veel liefde aan het papier toevertrouwde, zijn inmiddels gebundeld tot een prachtig boek.
https://www.mijnbestseller.nl/site/?r=userwebsite/index&id=cynthiapoen
Dit is Cynthia:
Mijn naam is Cynthia Poen-Stam, 53 jaar, moeder van twee volwassen dochters en bijna 31 jaar getrouwd. Verpleegkundige, schrijver, auteur en momenteel werkzaam als zorgbemiddelaar.
Fervent lezer en dol op ons volkswagenbuscampertje waar we met enige regelmaat mee in de rondte zwerven. Scandinavie( waaronder de poolcirkel en Lofoten), Frankrijk, Schotland, Oostenrijk etc, Europa is prachtig en er is nog veel dat we niet gezien hebben. En ook daar schrijf ik graag over, over onze zwerftochten :-)
Verder wandel ik graag, ben ik een vroege vogel en dol op mooie plaatjes schieten tijdens die vroege ochtenden.
En verslaafd aan het schrijven maar dat had je vast begrepen!
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.