'Meneer straalt in heel zijn doen en laten onrust uit'

Tentbed

Een tentbed is een soort tent met doorzichtig gaas dat op het bed is bevestigd. De zijkanten van dit bed kunnen dichtgeritst worden. Een tentbed is een zware maatregel, omdat de bewoner niet zelfstandig in en uit bed kan gaan.

Op de afdeling psychogeriatrie van een locatie verblijft meneer de Boer. Meneer trippelt met de rolstoel over de afdeling. Geregeld is hij zoekende en weet hij niet goed waar hij heen wil. Als hij iemand van de zorg ziet, trekt hij aan het jasje. ‘Waar moet ik heen?’ zijn blik is vragend en lijkt angstig. Meneer straalt in heel zijn doen en laten onrust uit.

Meneer gaat steeds slechter slapen. Of sterker nog: hij slaapt niet. De nachtdienst moet geregeld bij meneer op de kamer komen en treft hem dan meestal liggend en kruipend aan op de vloer.

Nachten achtereen niet slapen, maakt dat de onrust erger wordt. Veel vaker klampt hij iedereen aan, ook medebewoners. In zijn onrust staat hij op uit de stoel, maar lopen kan hij niet. Meerdere keren op een dag wordt meneer weer opgetild en in de stoel geplaatst. De hele dag schijnt hij geen rust te kunnen vinden en die rust pakt hij ook ’s nachts niet.

Wat nu?

Tentbed? Is een tentbed een optie?

Het is een vraag die de zorgmedewerkers zelf aandragen. We twijfelen. De twijfel valt samen met eerdere negatieve ervaringen die zijn opgedaan met het tentbed en door berichtgeving vanuit de media. Het komt ook door de vertaling die gemaakt wordt vanuit de WZD, dat het inzetten van een tentbed alleen in uiterste nood ingezet mag worden als alle alternatieven onvoldoende zijn bekeken.

Er wordt gekeken naar alternatieven. Zo wordt de kamer prikkelvrij gemaakt. Er staat alleen een bed en een kast in zijn slaapkamer. Dat lijkt iets te helpen, maar nog slaapt meneer amper. Zo doorlopen we met elkaar het stappenplan, maar niets lijkt te helpen.

Tentbed? Weer dringt de zorg erop aan om hier toch naar te kijken! Hoewel het spannend is, wordt met elkaar besloten om hier tóch voor te gaan.

Het resultaat? Meneer slaapt. Soms is hij wel wakker, soms geeft hij aan dat hij naar het toilet moet, maar meneer slaapt. Het lijkt alsof het tentbed geborgenheid biedt aan meneer. Een geborgenheid die hem de rust geeft om te ontspannen.

Deze week ben ik op de afdeling. Meneer de Boer zit rustig aan tafel met een kop koffie voor zich. Hij kijkt op als ik de huiskamer binnenkom, lacht naar mij en hij groet me.

Wat we ervan geleerd hebben, is dat ook een zware maatregel als een tentbed een optie kan zijn. Uiteraard moeten we kritisch zijn en tegelijk moeten we ons daar niet op blindstaren en het als een middel zien dat we kunnen inzetten. Ja, het hoort bij de categorie van onvrijwillige zorg, maar dat wil niet zeggen dat het niet kan bijdragen aan het welzijn en welbevinden van een bewoner.

Voor meneer de Boer geeft het tentbed hem de mogelijkheid om te ontspannen en dat biedt hem overdag de vrijheid en veiligheid om rustig te kunnen genieten van de koffie en de gesprekken aan tafel.