Love is in the (zorg)air: Syrthe en haar man Joris leerden elkaar kennen op de zorgwerkvloer

 Joris en ik werkten samen als verpleegkundigen in een psychiatrisch ziekenhuis. Ik vond hem een aardige collega, maar daar bleef het bij. In die periode hadden we allebei een relatie, dus ik was daar ook niet op een andere manier mee bezig. Na een jaar vond Joris een andere baan. We verloren elkaar uit het oog. Mijn collega was bevriend met hem, en hield wel contact. Zo ontdekten we na een paar maanden dat we allebei weer vrijgezel waren.’

Toeval bestaat niet

‘Ik was bij mijn tante in Rotterdam op bezoek en vertelde haar dat mijn relatie over was. Later op de avond kregen we het over mijn werk en zei ik dat er een aardige collega was weggegaan. Het toeval wilde dat Joris die avond had afgesproken met onze voormalige gezamenlijke collega. Toen hij vertelde dat het over was tussen hem en zijn vriendin, bracht mijn collega ter sprake dat ik in hetzelfde schuitje zat. Nog diezelfde avond stuurde Joris me een SMS-je met de vraag of ik zin had om een keer af te spreken.’

Wilde haren

‘Achteraf lijkt het alsof het zo moest zijn. We spraken af in mijn woonplaats Maastricht – Joris komt uit België – om wat te gaan drinken. Tijdens onze date sprong de vonk over. Joris was een totaal ander type dan ik. Ik was vrij burgerlijk, hij juist losbandig. Hij ging graag op stap, wilde zich nog weleens verslapen en stond heel vrij in het leven. Dat trok me aan. Collega’s die ons allebei kenden zeiden dat we totaal niet bij elkaar pasten. Ik denk dat we hen het tegendeel nu wel hebben bewezen. We zijn al 10 jaar samen.’

Huisje, boompje, beestje

‘In de loop der jaren is Joris zijn wilde haren kwijtgeraakt. We zijn getrouwd en hebben twee dochters, van 3 en 1,5 jaar. Dat is best pittig als je allebei wisselende diensten werkt, wat vaak zo is in de zorg. Gelukkig is mijn werkgever flexibel en kan ik makkelijk een dienst ruilen als dat nodig is. Het voordeel van allebei in de zorg werken, is dat we veel medische dingen zelf herkennen en oplossen. En natuurlijk zijn we heel zorgzaam naar elkaar en onze kinderen.’

Geen werkoverleg

‘In het begin van onze relatie werkten we allebei in de thuiszorg. Bij dezelfde organisatie, maar wel in een andere wijk. Joris doet dat werk nog steeds, ik ben overgestapt naar de verslavingszorg. Ik ben blij dat we nu allebei iets totaal anders doen. We hebben het regelmatig over werk, maar het is thuis geen werkoverleg. Net als elk ander stel delen we wat we meemaken op ons werk. En oké, soms geven we elkaar advies. Maar daarin vullen we elkaar juist aan.’

Ken jij stellen die elkaar hebben leren kennen op de zorgwerkvloer? Wat lijken je de voor- en nadelen van een partner die ook in de zorg werkt? Laat het weten in een reactie!