'Een goed gevoel dat ik op het juiste moment op de juiste plaats was'

Juiste moment, juiste plaats.

Welkom bij weer een nieuwe blog uit de ambulancepraktijk.

Eén van de taken van de triagist, meestal is dit een ook doktersassistent(e), is de inkomende gesprekken op de HAP of huisartsenpraktijk te triëren. Vaak kan volstaan worden met advies hoe te handelen of er wordt een consult ingepland. Ook het doorzetten van de melding (ambulance aanvraag) hoort daarbij.

Triage draagt bij aan de juiste zorg op de juiste plaats. Wat meer uit het oog verloren wordt, is dat de huisartsenpost eigenlijk een spoeddienst is. Vragen die kunnen wachten, worden toch vaak aan de HAP gepresenteerd. Deze zijn hierdoor vaak zwaar belast en kunnen wachttijden oplopen. Dit maakt weer dat eerder contact gezocht wordt met 112. Persoonlijk heb ik altijd een goede professionele samenwerking met de HAP en de huisartsenpraktijken. Belangrijk is elkaar te respecteren en oog te hebben voor elkaars mogelijkheden en onmogelijkheden.

Stap in bij de volgende melding.

De porto geeft alarm, juist terwijl mijn eten in de magnetron draait.

A1 met adres. Magnetron stop.

In het rapid voertuig hoor ik de melding. A1 pijn op de borst, melding via HAP. Een kleine zucht ontglipt me. Enige vooringenomenheid is mij ook niet vreemd eerlijk gezegd. Elke dienst komen deze meldingen voor. Gelukkig is achteraf lang niet altijd klinische presentatie nodig en ik begrijp de triage en doorverwijzing. De triagist doet ook gewoon goed haar werk. Zij ziet de patiënt niet fysiek, en is afhankelijk van de verstrekte informatie en handelt naar bevindingen en uitkomsten van de triage.

Ter plaatse maakt mw. de deur open. Ze woont alleen. In de woonkamer nodig ik mw. uit te vertellen wat ik voor haar kan doen.

Ze heeft sinds een paar uur pijn op de borst, meer drukkend dan pijn. Ze oogt niet ziek. Niet duidelijk of ze eerder cardiaal bekend is. Pijn is enigszins opwekbaar, en is niet aan de ademhaling gekoppeld. De druk is midden op de borstkas en straalt niet uit.

Ik doorloop het ABCDE. Het hartritme is atriumfibrilleren (onregelmatige hartslag) met een frequentie tussen 100-125. Zou de druk op de borst door de hoge frequentie komen? Het ecg laat in de onderwand (onderwand van het hart) een atypisch beeld zien. Geen klassieke elevatie (afwijking op het ecg die past bij een afsluiting van de kransslagader). Geen anderen afwijkingen op het ecg.

Ik geef mw. nitroglycerine (vaatverwijdend) onder de tong. Het effect daarvan is dubieus.

Onderwijl overleg ik met het ziekenhuis over het ecg, met name wil ik weten of het ecg in de onderwand veranderd is het o.v. een eerder ecg. Dit lijkt toch iets veranderd en ik besluit met de interventie cardioloog (cardioloog die de spoed interventies doet) te bellen.

Terwijl ik deze aan de lijn heb, hoor ik mw. zeggen: “Ik voel me niet goed”. Mijn blik gaat van haar naar de monitor en zie een ventrikeltachycardie (snel hartritme waarvan de oorsprong in de hartkamers zit) overgaand in ventrikelfibrilleren.(het hart staat dan mechanisch stil). Mw. raakt buiten bewustzijn en krijgt snurkende ademhaling. Ik verbreek direct de verbinding met: “Bel zo terug.” Ik plak de pads op en defibrilleer (shock)met 200 Joule. VF persisteert. Nogmaals 200 Joule toegediend. Daarna kort een rechte lijn. Dan keert het ritme langzaam terug. Gelukkig.

Er is ook output.(voelbare hartslag). Ik vraag aan de meldkamer met spoed een ambulance. Doorloop ABCD, en ondersteun de ademhaling met zuurstof. Mw. wordt weer wakker. Grote boze ogen kijken me aan. Ze begrijpt er niets van en ik leg uit wat er gebeurd is. Mw. herstelt goed. Ze is helder en georiënteerd, hoe mooi is dat. De man met de zeis blijft buiten. Met de ambulance mee naar PCI-centrum, alwaar een stent nodig is in de rechter kransslagader. Eind goed, al goed.

Het is algemeen bekend dat hartklachten zich bij vrouwen anders presenteert dan bij mannen. Wat me opvalt, is dat vr meer druk ervaren en minder pijn aangeven. Er is verschil in de veroudering van de kransslagaders en hart tussen mannen en vrouwen. Prof. dr. Maas, cardioloog, heeft zich lange ingezet om dit op de kaart te krijgen en onderzoek hierin gedaan.

Denk terug aan mijn eerste gedachte. Bel met de HAP en bedank de triagist voor de goede triage. Ze heeft een leven gered. De terugkoppeling wordt gewaardeerd.

Mijn eten draait weer in de magnetron. Het eten smaakt heerlijk. Een goed gevoel dat ik op het juiste moment op de juiste plaats was. Dankzij de triage van de HAP.

Dank je wel triagisten, doktersassistenten voor jullie belangrijke verantwoordelijke werk en bijdrage in de zorg voor mensen.

Ambulancezorg, elke dag anders, elke dag zorg.

Meer van mijn werk zien? Dan ben je ook welkom op Instagram: ambulanceverpl_in_praktijk en op mijn FB-pagina: Ambulanceverpleegkundige in Praktijk.

John.

@ alle triagisten en doktersassistenten.