Dag van Floor - En ineens is daar een witte wereld…

Heel eerlijk: een echte liefhebber van kou ben ik nooit geweest. Dat heb ik ook met vakantie. Laat mij in de zomer maar naar een lekker warm land gaan, ondanks dat het in landen met een kouder klimaat natuurlijk ook prachtig kan zijn. Maar aangezien we daar in Nederland al vrij veel mee te maken krijgen, zoek ik in de zomer altijd liever de hitte op.

Maar dan toch, als je zo wakker wordt, je gordijnen opent en zich daar ineens zo’n enorm witte wereld aan je openbaart… Dan kun je toch niet anders dan ervan genieten?! Het blijft iets moois, zo’n wereld vol sneeuw. Zeker als je het niet per se meer gewend bent. Ik bedoel, hoe vaak hebben we de laatste jaren nu sneeuw in Nederland gehad? Niet zo gek vaak. 

Het is dan dus bijzonder als in één keer alles onder de sneeuw bedolven ligt. Heerlijk om dan naar buiten te lopen, terwijl je de sneeuw hoort knisperen onder je voeten en je ogen niet kunnen stoppen met rondkijken naar alles wat er nu ineens zo anders uitziet dan normaal. Ik maakte dan ook een extra lange wandeling in het park hier vlakbij en ineens voelde ik een enorme blijdschap voor dit (witte) lichtpuntje.

Het leek alsof half Nederland ineens weer het huis uit kwam, puur om te genieten van het koude maar o zo mooie weer. Zoals ik al zei: ik ben geen enorme fan van kou, maar dit is gewoon puur genieten. Zeker als er dan ook nog een zonnetje om de hoek komt kijken. 

En als je dan uiteindelijk terugkomt met je gloeiende gezicht en rode neus en oren, hoort daar natuurlijk een kop chocolademelk bij om je handen mee op te waren en daarbij op de bank neer te ploffen met een dekentje erbij. Zó kneuterig, maar o zo fijn!

Wie weet kunnen we dan binnenkort ook nog echt op natuurijs schaatsen… Nee, ik ben ook geen fan van schaatsen, maar als het eenmaal op natuurijs kan: waarom niet?!

Volgende week weer een nieuwe dag uit het leven van Floor…