Een artikel uit Persoonlijk
Zuster Toos: 'Om mijn schoonmoeder in Catootje te vouwen is toch een beetje origami voor gevorderden'
Auto's zijn net mensen? In deze blog krijgt Zuster Toos autopech met haar kleine rode Renaultje genaamd Catootje. Hoe ze hem weer aan de praat kreeg? Je leest het hier!
Ik ben in het rijke bezit van een knalgeel autootje die ik de naam Pietje heb gegeven. Die brengt me elke dienst veilig en snel van A naar B. Maar in onze collectie vervoersmiddelen zit ook Catootje, ons kleine rode Renaultje. Ze is hoogbejaard en soms wat nukkig.
Vandaag had ik haar mee. Ik ruilde Catootje even om voor de grote Renault van mijn schoonzus. Om zo mijn schoonmoeder even comfortabel naar het ziekenhuis te rijden voor haar controle. Want om mijn schoonmoeder in Catootje te vouwen is toch een beetje origami voor gevorderden, en voor haar allerminst comfortabel. Na het ziekenhuisbezoek kwam ik de grote Renault weer terugbrengen en stapte ik Catootje in. Nukkig dat ze tijdelijk was ingeruild wilde ze dus mooi niet meer starten. Wat ik ook probeerde.
De hulp van de wegenwacht gaf aan dat er een wachttijd was tussen de 60 en 90 minuten. Nou, deze zuster is niet altijd gezegend met een groot geduld. Uit verveling deed ik dus zelf de motorkap maar open. Hm oké, gewoon even klinisch redeneren zuster. Alle onderdelen die moeten kunnen bewegen bewogen gewoon, check. Alle slangen even nalopen, net als bij een infuus dat op occlusie staat. Alles zat vast, voor zover ik kon zien, check. Alle vloeistoffen nog op peil dus ze had ook geen hypovolemische shock. Niks geks te zien voor deze zuster. Dus motorkap maar dicht.
Ik gooide het over een andere boeg. Motiverende gespreksvoering. Klopjes op het dashboard. 'Kom op Catootje, het lukt je wel om te starten. Laat me hier nou niet nog 1,5 uur wachten op de wegenwacht meneer'. Nog een laatste aai over het dashboard en ik draai de sleutel om... 'VROEM!' En we konden weer saampjes op weg.
Zie je wel autootjes zijn eigenlijk gewoon net mensen. Je moet er gewoon liefde en aandacht aan schenken... ?
Dit is Zuster Toos:
Mijn naam is Carina (46), getrouwd en moeder van twee prachtige zoons. Ik ben al 28 jaar werkzaam in de zorg en na een aantal werkplekken te hebben gehad, weet ik dat mijn passie in de thuiszorg en wijkverpleging ligt. Elke dag stap ik met veel plezier in mijn autootje om te gaan zorgen voor ‘mijn’ cliënten. Je maakt een enorme diversiteit aan dingen mee, en bent aangewezen op je eigen kennis, kunde en inventiviteit. Na 26 jaar kan ik nog steeds met mijn hand op mijn hart zeggen dat ik het mooiste vak van de wereld heb. Mijn blogs, die ik deel via mijn Instagram-account @zustertooszorgt, zijn ontstaan doordat ik me soms erg kan storen aan het negatieve daglicht waarin de zorg soms wordt neergezet. Tuurlijk is het hard werken, maar er zijn zoveel onbetaalbare gouden momenten; als je ze maar wil zien. Daar kan voor mij geen topsalaris tegenop. Momenteel volg ik naast mijn baan een deeltijdstudie HBO-V, een pittige combinatie. Ontspannen doe ik in mijn tuin, wandelend met mijn hond, en door uitgebreid te koken voor mijn mannen, familie en vrienden. Kortom: ik ben een gelukkig mens.
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.