Een artikel uit Persoonlijk
Zuster Toos: 'Ineens voelde ik mij een klein beetje speciaal'
Sommige patiënten zal je nooit meer vergeten. Maar dat geldt ook anders om. In deze blog vertelt Zuster Toos over een vrouw die lang geleden haar zorg kreeg. Een vrouw die de naam van Zuster Toos nooit meer zal vergeten. Hoe? Je leest het in deze blog!
Een jaar of 23 geleden, kreeg ik een jonge dame in zorg. Mevrouw was 26 weken zwanger. Ze had platte bedrust voorgeschreven gekregen vanwege complicaties en een reële kans op een vroeggeboorte.
In die tijd was het normaal in mijn functie dat je zowel zorg leverde, alsook huishoudelijk werk deed. Ik verzorgde haar en deed daarna het huishouden en het voorwerk voor het avondeten.
Mevrouw had samen met haar man de namen al uitgezocht voor zowel een dochter als zoon. Ze wilden beide hun kind graag vernoemen de grootouders. Maar ze hadden een dilemma: één van de oma's had (vonden ze zelf) een nogal ouderwetse naam. Deze paste niet goed bij de rest van de namen die ze in gedachten hadden voor een dochter.
Ik ben gezegend met een grote nieuwsgierigheid en vroeg hoe oma heette. 'Catharina', was het antwoord. Ik moest een beetje gniffelen. Mevrouw keek me niet begrijpend aan. 'Catharina, zo heet ik ook', zei ik. 'Daarvan hebben mijn ouders Carina als roepnaam gemaakt. En ik ben best heel modern hoor', zei ik met een knipoog. Het was een kort gesprekje. Gewoon even tussen neus en lippen door. Daarna gingen we door naar een ander onderwerp. We kwamen in de weken daarna ook niet meer terug op het onderwerp.
Mevrouw beviel uiteindelijk 4 weken te vroeg. Ik kreeg een geboortekaartje dat er een kerngezonde dochter was geboren. En ineens voelde ik mij een klein beetje speciaal. Op het kaartje prijkte 3 namen: haar roepnaam, gevolgd door de naam van oma 1 en daarachter de naam van oma 2. Alleen was die veranderd in de 'moderne versie' Carina.
Helaas ben ik ergens in de loop der jaren het geboortekaartje kwijtgeraakt. Maar hoe bijzonder is het dat er ergens een jonge vrouw rondloopt, die een heeeeeel piepklein beetje ook naar mij is vernoemd?
Dit is Zuster Toos:
Mijn naam is Carina (46), getrouwd en moeder van twee prachtige zoons. Ik ben al 28 jaar werkzaam in de zorg en na een aantal werkplekken te hebben gehad, weet ik dat mijn passie in de thuiszorg en wijkverpleging ligt. Elke dag stap ik met veel plezier in mijn autootje om te gaan zorgen voor ‘mijn’ cliënten. Je maakt een enorme diversiteit aan dingen mee, en bent aangewezen op je eigen kennis, kunde en inventiviteit. Na 26 jaar kan ik nog steeds met mijn hand op mijn hart zeggen dat ik het mooiste vak van de wereld heb. Mijn blogs, die ik deel via mijn Instagram-account @zustertooszorgt, zijn ontstaan doordat ik me soms erg kan storen aan het negatieve daglicht waarin de zorg soms wordt neergezet. Tuurlijk is het hard werken, maar er zijn zoveel onbetaalbare gouden momenten; als je ze maar wil zien. Daar kan voor mij geen topsalaris tegenop. Momenteel volg ik naast mijn baan een deeltijdstudie HBO-V, een pittige combinatie. Ontspannen doe ik in mijn tuin, wandelend met mijn hond, en door uitgebreid te koken voor mijn mannen, familie en vrienden. Kortom: ik ben een gelukkig mens.
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.