'Terwijl mijn ogen dit berichtje lezen, slaat mijn hart een slag over'

Eén van de dingen die mij in de gehandicaptenzorg raken, is dat cliënten weinig tot geen contact hebben met familieleden. Zo ook mijn lieve bewoonster Truus. Truus is een dame van oudere leeftijd en heeft een niet-aangeboren hersenletsel opgelopen op 21-jarige leeftijd. Het grootste deel van haar leven woont Truus dus in instellingen en haar familie heeft het hier moeilijk mee.

Het raakt me dat de altijd lieve Truus haar familie al ruim negen jaar niet heeft gezien, dus besluit ik iets te doen. Een kaartje sturen naar alle familieleden die ik in het adresboek kan vinden kan vast geen kwaad, bedacht ik me.

Na een week kwam er een reactie. Truus’ lievelingsnichtje heeft het kaartje ontvangen en wil graag weer contact met haar tante. Al een week later zit ik met Truus en haar nicht op een terras in het zonnetje. Truus en ik hebben de taxi genomen naar een winkelcentrum, waar we hebben afgesproken met haar nicht. Truus geniet zichtbaar van alle aandacht, en van haar cheesecake, en dit maakt mijn dag. Nee, mijn week.

Nog geen twee weken na de ontmoeting met haar nicht gaat Truus achteruit. Ze lijkt niet meer te begrijpen hoe ze moet slikken en eet en drinkt hierdoor weinig.

Op mijn vrije dag krijg ik een WhatsApp-berichtje van Truus’ nicht. ‘Het gaat slechter met Truus, ze gaat achteruit.’ Terwijl mijn ogen dit berichtje lezen, slaat mijn hart een slag over.

Wat… zo snel al. Ik wil niet dat Truus komt te overlijden. Ze is veel te leuk, lief en vrolijk om op de afdeling te missen. Ik merk dat er een traan over mijn wang rolt. Shit.

Gelukkig accepteer ik snel dat ik naast verpleegkundige ook maar gewoon een mens ben. Een mens dat verknocht is aan Truus. Aan Truus haar gezelligheid en aan haar lieve karakter. Aan Truus haar heerlijke knuffels waarbij zij slijmerige kusjes geeft. En ook aan Truus haar nicht, waarmee ik de afgelopen twee weken een goede band heb opgebouwd.

Na wat WhatsApp-contact met haar nicht, sluit ik ons gesprek af met de zin ‘ik ga ervoor zorgen dat Truus zich geliefd voelt haar laatste dagen’. En dat is wat ik ga doen.

Ik ga Truus net zoveel dikke knuffels en slijmerige kusjes geven als zij mij heeft gegeven de afgelopen jaren. Tot ze haar laatste adem uitblaast.

Je hebt eindelijk vrijheid en rust, lieverd. Geniet ervan en drink voor mij ook een wijntje daarboven.