Longarts Sander de Hosson gekozen tot Alumnus van het jaar aan de RUG

Over Sander

Sander de Hosson (Utrecht, 1977) studeerde van 1995 tot 2003 geneeskunde aan de RUG, specialiseerde zich daarna tot longarts en werkt als zodanig in het Wilhelminaziekenhuis in Assen. Hij heeft een bijzondere aandacht voor de menselijke kant van de geneeskunde, probeert ziekte en sterven beter bespreekbaar te maken, en ontwikkelde zich als een ambassadeur van de palliatieve zorg. Hij trad naar buiten met aangrijpende krantencolumns over patiënten in hun laatste levensfase, die werden gebundeld tot Slotcouplet (2018), dat tot Beste Groninger Boek 2019 werd gekozen in de categorie non-fictie.

Juryrapport

Zijn uitverkiezing wordt in het juryrapport onder meer gemotiveerd met: ‘Door zijn grote betrokkenheid met zijn patiënten, zijn inzet voor veranderingen in de medische opleidingen, en door de aansprekende en ontroerende manier waarop hij in zijn columns de buitenwereld weet te verbinden met wat er gebeurt in de medische sector. Sander de Hosson is een geweldige en betekenisvolle inspiratiebron voor iedereen in en buiten de geneeskunde, en voor huidige en toekomstige geneeskundestudenten.’ En: ‘Voor ons als jury is het de eerste keer dat wij een arts tot RUG-alumnus bekronen; dat is bijzonder in deze Covid-19 tijden. Met de keuze voor Sander de Hosson geven wij daarom tevens blijk een warm hart toe te dragen aan alle mensen die werken binnen de medische sector.’

De prijs

Sander de Hosson ontving na zijn speech een bijzondere prijs. De prijs voor de Alumnus van het Jaar bestaat uit een speciaal hiervoor ontworpen beeld van beeldend kunstenaar Wia van Dijk. De 'Athena Noctua' is een puur en krachtig bronzen beeldje dat staat voor wijsheid, nieuwsgierigheid en trots. Elk jaar wordt het beeld gepersonaliseerd door de kleur van de ogen te veranderen die past bij de persoonlijkheid van de winnaar.

Speech

Bij het accepteren van de prijs sprak Sander de volgende dankwoorden (Engels):

‘You matter because you are you, and you matter to the end of your life. We will do all we can not only to help you die peacefully, but also to live until you die.’

I wanted to start with this quote by the founder of the world’s first hospice, Cicely Saunders. For me this is what palliative care is all about.

I feel honored and privileged to stand here today speaking to you, everyone in this room or watching the stream, as alumnus of the year.

However, the subject that I am talking about, that I am passionate about, was sorely missing in my education at this great institution, and still remains to. This is something I am hoping to address today.

Palliative care is the care for the terminally ill and their families. It is about the quality of life in this important phase, for those who will die and for those who remain.

For this to be succesfull it has to take into account all aspects of life and all aspects of suffering. This means not only the physical side, which for me as a medical doctor is obviously important, but also the psychological, social and spiritual aspects.

We are living in times where science and technology have made great advances. People are getting older, and with this diseases more complex.

Because of this we need doctors and nurses who know *how* to treat. And at the same time we need these professionals to be able to look beyond the science and technology. To take into account the other aspects I just mentioned. To not only know *how* to treat, but also *when* and *if* to treat. And when to stop.

Palliative care is about much more than administering morphine or starting palliative sedation. It is about having conversations about what is still meaningful to someone in her last stages of life. It is about not shying away from touching someone who had just learned he will have to leave his children behind. And, perhaps recognizable for those who are familiar with my short stories the jury mentioned, it can even be about arranging an impromptu wedding with the whole hospital staff for a terminal patient.

Let’s be frank. Palliative care, even today, is only an elective for doctors and nurses in training, often to be kept to the basics.

Nowhere is this important subject an integral part of the curriculum.

This has to change. Today. Palliative care deserves our full attention. It should resonate in every hospital, with all caregivers, and in every corner of society.

Palliative care is not elective. It is essential.

Thank you!

Bron: Rijksuniversiteit Groningen