Een artikel uit Persoonlijk
'Ik keek in een droevig gezicht en wist meteen hoe laat het was...'
Zuster Toos deelt het ontroerende verhaal van haar cliënt en haar hoogbejaarde hond in deze blog. '"Mijn" cliënt en ik stonden samen in tranen in de hal.'
Ze kon heel goed tot twee tellen. Ze was net zo blij met mij als ik kwam als dat ze met me was toen ik wegging. Hoogbejaard was ze, en haar snoetje werd steeds grijzer.
Anderhalve week geleden belde ik aan, en toen kwam ze als een oud dametje aangeschuifeld in plaats van vrolijk aangedribbeld. Haar "hallo, daar ben ik weer" koekje aanpakken ging nog net. "Mijn" cliënt was al twee weken met haar op en neer aan het pendelen naar de dierenarts.
Weer mee naar de deur toen ik wegging was al te veel gevraagd, ze kreeg haar ene pootje bijna niet meer voor het andere. De zuster op haar knieën languit door de huiskamer even uitgebreid kroelen en mijn "ik ga weer weg koekje" bij haar neergelegd. Ik liet haar met een naar gevoel achter... Vanochtend belde ik weer aan. Ik hoorde geen gedribbel, zelfs geen oud dametjes geschuifel. De deur werd opengedaan en ik keek in een droevig gezicht en wist meteen hoe laat het was... "Mijn" cliënt en ik stonden samen in tranen in de hal. Ze heeft haar maatje en steun en toeverlaat in moeten laten slapen, het ging niet meer... Och, het is maar een hond zeggen sommigen. Maar "mijn" cliënt en ik weten beter. Het is je mattie, je kan er je ei bij kwijt, ze zijn net zo blij met jou als jij met hen. Dus hebben we vanochtend snotterend samen een bakkie gedaan... Gewoon omdat dat heel hard nodig was. Want rouw kent heel veel vormen. Omdat dribbelende kleine teckeltjes die tot twee konden tellen gewoon heel erg gemist gaan worden.
Dit is Zuster Toos:
Mijn naam is Carina (46), getrouwd en moeder van twee prachtige zoons. Ik ben al 28 jaar werkzaam in de zorg en na een aantal werkplekken te hebben gehad, weet ik dat mijn passie in de thuiszorg en wijkverpleging ligt. Elke dag stap ik met veel plezier in mijn autootje om te gaan zorgen voor ‘mijn’ cliënten. Je maakt een enorme diversiteit aan dingen mee, en bent aangewezen op je eigen kennis, kunde en inventiviteit. Na 26 jaar kan ik nog steeds met mijn hand op mijn hart zeggen dat ik het mooiste vak van de wereld heb. Mijn blogs, die ik deel via mijn Instagram-account @zustertooszorgt, zijn ontstaan doordat ik me soms erg kan storen aan het negatieve daglicht waarin de zorg soms wordt neergezet. Tuurlijk is het hard werken, maar er zijn zoveel onbetaalbare gouden momenten; als je ze maar wil zien. Daar kan voor mij geen topsalaris tegenop. Momenteel volg ik naast mijn baan een deeltijdstudie HBO-V, een pittige combinatie. Ontspannen doe ik in mijn tuin, wandelend met mijn hond, en door uitgebreid te koken voor mijn mannen, familie en vrienden. Kortom: ik ben een gelukkig mens.
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.