Een artikel uit Persoonlijk
De Zeeuwse Zuster: 'De momenten die ons het langste bijblijven, zijn vaak in de jonge kinderjaren gebeurd'
Onder het genot van een kop koffie haalt de Zeeuwse Zuster met drie van haar cliënten herinneringen van vroeger weer naar boven. 'Haar stem wordt zacht wanneer ze over haar moeder praat. Het zijn lang vervlogen tijden, want ze is zelf al op hoge leeftijd.'
Terwijl het koffiezetapparaat gezellige pruttelgeluidjes maakt op de achtergrond, ben ik volop in gesprek met de dames die aan tafel zitten. We hebben het over herinneringen aan moeders. De momenten die ons het langste bijblijven, zijn vaak in de jonge kinderjaren gebeurd.
Zo vertelt een van de dames dat zij altijd moest helpen om de aardappels te rapen van het land, vervolgens moest ze die in het aardappelhok gooien, om er daarna iedere dag weer een volle emmer uit te halen. Ze liep dagelijks naast haar moeder over het erf en moest dan de piepers jassen aan de grote tafel in de keuken. ‘Het eeuwige gesjouw met die dingen vond ik een crime, maar dat gevoel ebt weg en de herinnering aan de warme hand van je moeder om de jouwe blijft je bij.’ Wat ontroerend mooi om te horen. Haar stem wordt zacht wanneer ze over haar moeder praat. Het zijn lang vervlogen tijden, want ze is zelf al op hoge leeftijd.
‘Doe jij bijzondere dingen met je kinderen? Je bent immers best vaak weg van huis om voor ons te zorgen’, merkt een andere bewoonster op. Wát lief dat ze daaraan denkt.
Ik moet even nadenken voordat ik een antwoord weet. ‘Eigenlijk zijn het de gewone dingen die het ‘m doen’, zeg ik terwijl ik een beetje in het niets staar. ‘Ik pak de jongste altijd lekker in met haar dekbed wanneer ik haar in bed leg. Het is net een coconnetje, want alleen haar koppie steekt dan boven de deken uit.’ Ik hervat mijn verhaal met een big smile op mijn gezicht. ‘En dán geef ik haar een zacht klapzoentje op haar voorhoofd. Dat is vaste prik!’ De dames moeten lachen en ze kijken vertederd mijn kant op. Ze hebben vast soortgelijke herinneringen, tenminste dat hoop ik van harte. Geborgenheid is helaas niet iets wat iedereen gegund is in het leven.
Dan gaat om 21:30 uur mijn pieper. Het is de dame die stilletjes mee zat te luisteren vanmiddag. ‘Wat kan ik voor je betekenen?’, vraag ik zacht terwijl ik hurk naast haar bed. ‘Ik ben een rupsje vandaag’, ze grinnikt. ‘Nou, volgens mij ben je dakloos’, grap ik. Een coconnetje is dan ook zo in elkaar geknutseld. Net wanneer ik haar kussen nog eens opschud zegt ze een tikje nerveus: 'Die zoen mag je houden hoor!’
Welterusten mooi mens! Tot morgen, dan ben ik er weer.
Dit is de Zeeuwse Zuster:
Ik ben Cathelijne Verhelst, 37 jaar, mama & werkzaam als senior verpleegkundige op een gerontopsychiatrische afdeling in een zorgcentrum in Terneuzen. Ik ben verslingerd aan mijn werk, gedreven, gepassioneerd en een positivo pur sang. Schud dit goed door elkaar en dan heb je mij voor je neus. Bloggen is een uitlaatklep en dé gelegenheid om de ouderenzorg in een positief daglicht te zetten. Volg mij op www.facebook.com/ZeeuwseZuster
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.