‘De maanden januari tot en met maart duren voor mijn gevoel altijd bijzonder lang’

Het voelt toch altijd een soort van… Jammer. Richting december heb je van alles om naar uit te kijken, ondanks dat kerst en oud en nieuw dit jaar anders waren dan andere jaren. December is gewoon altijd zo’n ontzettend gezellige maand. En dan is oud en nieuw voorbij en word je toch weer eventjes met je neus op de feiten gedrukt. Zo van: we moeten nog een paar maanden voor het mooie weer aanbreekt.

Ik weet niet of jullie daar ook last van hebben, maar de maanden januari tot en met maart duren voor mijn gevoel altijd bijzonder lang. Deze week helemaal. Al de hele week sta ik op met regen en donker weer en daar ga ik ook mee slapen. Dan mis ik toch weer even die fijne zomerdagen, waarop het ook vele malen aantrekkelijker is om naar buiten te gaan en een rondje te gaan lopen of lekker even in het park te sporten.

Toch probeer ik gewoon minstens één keer per dag alsnog lekker naar buiten te gaan, want ik kan qua mooi weer natuurlijk wachten tot ik een ons weeg, maar die zon is er voorlopig gewoon niet. Ik kijk nu al uit naar die allereerste zonnestraaltjes, die altijd zo fijn aanvoelen op je gezicht als je daar een hele tijd niet van hebt kunnen genieten. De zomerdagen, waarop we hopelijk weer lekker een terrasje kunnen pakken en er dan achter komen dat we vergeten zijn ons in te smeren met zonnebrand en ondertussen al de hele middag zitten te bakken op het terras. En als dat dan echt de eerste zonnestralen zijn, kom ik op zo'n moment als een verbrand kreeftje thuis. Maar dat? Dat maakt op dat moment natuurlijk helemaal niet uit, want je geniet intens van die zon.

Fijn vooruitzicht, niet? Ik kan niet wachten tot het zo ver is. Maar tot die tijd moeten we het toch nog even doen met de koude maanden. Spannende maanden ook wel, want ik denk dat we allemaal benieuwd zijn naar alle ontwikkelingen rondom het vaccineren. Het is een kwestie van afwachten, maar er lijkt in ieder geval licht aan het einde van de tunnel te zijn. En dat scheelt natuurlijk weer bij het doorkomen van deze maanden, want dat maakt het – in ieder geval voor mij – een stuk draaglijker. Tot die tijd doen we het nog maar even met de regen en de kou, als dat er uiteindelijk toe leidt dat we in de maanden van het zonnetje gewoon weer onze vrijheid tegemoet kunnen gaan!

Volgende week weer een nieuwe dag uit het leven van Floor…