Een artikel uit Persoonlijk
Blogger Mariët: 'Na een tijdje besloot ik haar toch achterna te lopen om eens te kijken...'
Het is belangrijk om mensen met dementie het gevoel te geven dat ze zelf nog wat mogen bepalen. Zo vertelt blogger Mariët het verhaal van een mevrouw die - zo zegt ze zelf - nog behoorlijk bij de tijd is.
Mensen met dementie hebben, zeker wanneer de dementie vordert, geen ziekte-inzicht. Vaak denken ze dat ze alles nog kunnen en hebben ze steeds minder weet van hun haperende geheugen en achteruitgang in cognitieve functies.
Wanneer je aan hun vraagt hoe het nu is om oud te zijn, zeggen er steevast een aantal: 'Gelukkig ben ik nog bij de tijd'. Waarmee ze dan bedoelen dat ze gelukkig geen problemen hebben met hun geheugen. Of iemand nog 'in de tijd' is, betekend natuurlijk iets heel anders. Dat is een zaak van leven of dood.
Deze uitspraak van één van de bewoners werd geuit op een moment waardoor ik een lach niet kon onderdrukken. Het is belangrijk om mensen met dementie zoveel mogelijk zelf te laten doen. Of ze in ieder geval wel het gevoel te geven dat ze ook nog zelf wat mogen bepalen en kunnen.
Wanneer een bewoner geregeld valt - en ze dus qua mobiliteit bepaald geen vaste gang meer heeft - is het best wel lastig om ze dan hun 'gang te laten gaan'. Maar ja, wanneer je niet beseft dat je valgevaarlijk bent, zit je er ook niet op te wachten dat er steeds iemand met je mee loopt of achter je aan loopt om je voor vallen te behoeden.
Daar begrijpen ze meestal niet veel van. Het komt over als bemoeizucht of ontlokt uitspraken als: 'Denk je dat ik het zelf niet meer kan? Ik heb je hulp echt niet nodig hoor!'.
Zo liep ze dus met een wat onvaste tred naar haar kamer toe en bleef ze voor mijn gevoel best lang weg. Na een tijdje besloot ik haar toch achterna te lopen om eens te kijken of ze niet gevallen was of op een of andere manier hulp nodig had. Wanneer ik aanklop en de deur op een kiertje open, zegt ze dus laconiek: 'Ah hallo, je komt zeker kijken of ik nog in de tijd ben?'. Ze verzekert me dat dit gelukkig nog het geval is. Al is ze de 90 jaar gepasseerd. In de tijd en bij de tijd dus…
Dit is Mariët:
Hallo allemaal, mijn naam is Mariët de Landmeter-Moerdijk. Ik ben een echte Zeeuwse. Geboren (in 1982) en getogen in het dorpje Borssele en vanaf 2002 woonachtig in Goes. Ik ben getrouwd en heb twee fijne kinderen. In 2001 heb ik mijn Verzorgende IG diploma gehaald. Sindsdien werk ik in de ouderenzorg waarvan zo’n 15 jaar op woningen voor mensen met dementie. Sinds februari 2018 werk ik bij de SVRZ in de Kraayert in Lewedorp in een kleinschalige woning voor 7 mensen met dementie. Sinds november 2019 ben ik gediplomeerd GVP-er (Gespecialiseerd Verzorgende Psychogeriatrie). Dat is een soort specialisatie in dementie zorg. Met name belevingsgerichte zorg. Een verdieping in ziektebeelden en aandoeningen die dementie kunnen veroorzaken. Het werk doe ik met veel passie en plezier en omdat mijn omgang met mensen die dementie hebben het mooiste is wat er in mijn ogen bestaat, wil ik met het schrijven van verhalen/uitspraken/gedichten op mijn website en Facebookpagina (Mariët op zorgavontuur) ook anderen warm maken voor een baan in de zorg.
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.