Wijkverpleegkundige Eline blogt over haar werk: ‘Zuster zijn, het is niet voor iedereen weggelegd’

‘In plaats van 'kind' schreeuwt ze: 'GA WEG, rot op, hoepel op.' Als de corona uitbreekt en de eenzaamheid toeslaat raakt haar dat diep. De laatste aantal keren dat ik haar zie, huilt ze hartverscheurend omdat ze zo eenzaam is en nergens heen kan. Ze eet en drinkt steeds minder. Haar gezondheid gaat achteruit.’ Het is één van de ingrijpende gebeurtenissen die Eline Metske als wijkverpleegkundige in Zeeland meemaakt. Ze schrijft erover op haar eigen blog.

Eline is doortastend, vriendelijk en professioneel. Ze heeft een hart voor haar rauwe, pure werk als verzorgende IG bij Allévo. ‘Zuster zijn, het is niet voor iedereen weggelegd. Je moet niet alleen ongelofelijk goed kunnen multitasken, maar je moet ook veel geduld hebben, altijd vriendelijk zijn en nog zoveel meer’, schrijft Eline. Ze wil graag haar ervaringen in de thuiszorg delen. Niet alleen voor zorgmedewerkers, maar ook om nieuwe collega’s te trekken.

De coronacrisis komt veelvuldig langs op haar website. De eerste golf raakte haar. Soms maakte ze cliënten mee die heel angstig waren om besmet te raken met het coronavirus. Zelf vond ze het ook heftig. Nu is dat minder. Eline is beter voorbereid op deze tweede coronagolf. De SVRZ, een Zeelandse specialist in ouderenzorg, is in ieder geval apetrots op deze zorgmedewerkers. ‘De wijkverpleegkundige en thuiszorgmedewerker is ontzettend belangrijk, is de spil in de zorg.’

Bron: Omroep Zeeland en De wijkzuster schrijft