'Je hebt ook momenten dat je, net als in een recept, een foutje maakt'

Het perfecte recept

Het klinkt misschien wat vreemd, maar weten dat bepaalde ingrediënten samen een (vaak) vaste uitkomst bieden, geeft me rust. Het geeft een mate van voorspelbaarheid. Iets wat we in ons vak niet vaak tegenkomen.

Natuurlijk weten we dat bijvoorbeeld meer vocht, de bloeddruk of glucosewaarde in het bloed kan laten dalen en dat een goede werk/privé balans ervoor kan zorgen dat we goede kwaliteit van zorg leveren. Maar we blijven mensen die werken met mensen.

Vooral het stukje werk/privé balans blijft voor mij een enorme uitdaging.

Ik heb een recept voor oatmeal chocolate chip cookies, die ik als au pair in Canada heb ontdekt en nu overal favoriet is.

Je kunt er in principe alles aan toevoegen, bijvoorbeeld pindakaas of extra chocolade. Je kunt hem suiker, gluten en/of vet vrij maken. Er zijn super veel opties om uit te kiezen en het aan te passen naar je voorkeur en wens, wat dit echt een top recept maakt.

Zo werkt het eigenlijk ook in het leven of in je werk. Het is maar een baan, zolang je de financiële stabiliteit houdt, kun je doen wat je wilt.

Ook in de zorg is er voor ieder wat wils. Er zijn vele verschillende doelgroepen of werkvelden waar je uit kunt kiezen. Het belangrijkste is, naar mijn mening, dat je doet waar je plezier in hebt en waar je voldoening uit kunt halen.

Je hebt ook momenten dat je, net als in een recept, een foutje maakt door bijvoorbeeld iets meer toe te voegen dan nodig is. Als je dit doet in je werk, weten we allemaal dat je balans tussen werk en privé flink scheef kan raken, met de nodige gevolgen.

Wat ik nu vooral merk is dat ik enorm veel op mijn bord heb, mede door het starten van de hbo-v duaal verkorte opleiding.

In mijn geval klopt het recept, maar is de capaciteit van de oven misschien te klein.

Wat ik merk is dat ik heel veel wil, en uitdagingen missen wil ik vooral niet. Ik vind mijn werk leuk en haal er iedere dienst enorm veel voldoening en plezier uit.

Maar wanneer weet je nou dat je de grens hebt bereikt? Wanneer weet je dat het je meer kost dan dat je je kunt veroorloven?

Waar ik dit aan merk is het feit dat ik buiten mijn werk op de groep, weinig energie en motivatie over heb voor andere dingen.

Leuke dingen doen met mijn vriend, die al vraagt of we wel naar de bioscoop kunnen omdat hij denkt dat ik in slaap ga vallen. Contact onderhouden met vriendinnen die ik niet vaak zie, die mijn agenda zien wanneer we wat willen afspreken en al doorbladeren naar de volgende maand.

Het feit dat ik ervan sta te kijken dat ik steeds last heb van kwaaltjes als verkoudheid en af en aan verhoging/koorts.

Het mislukte recept, dat ik tot de puntjes perfect heb uitgewerkt door dingen te proberen, moet ik soms helaas ook in de prullenbak gooien. Want koekjes die niet lekker zijn, eet ook niemand.

Ik ben er nog niet uit hoe ik de balans terug zal krijgen, ik wil namelijk (nog) geen compromissen sluiten. Ook weet ik dat als ik dat niet snel ga doen, er grotere problemen ontstaan. Hopelijk onthouden we allemaal dat niet oké zijn, soms ook oké is.