Een artikel uit Persoonlijk
'Ik heb er moeite mee dat het leven ‘gewoon’ doorgaat, alsof er niets veranderd is'
Maaike is door haar vader begonnen met het schrijven van blogs. Nu hij er niet meer is, voelt het raar en onwennig. In deze blog vertelt ze erover.
Mijn vader was de reden dat ik begon met het schrijven van blogs. Nu hij er niet meer is, voelt het raar en onwennig om weer te schrijven. Ik merk dat mijn gedachtes en gevoelens ook niet zo makkelijk op papier te vangen zijn op het moment. Vandaag is het alweer twee weken geleden dat mijn vader overleed. In deze twee weken hebben we zijn afscheidsdienst gehad en moest zijn kamer in het verpleeghuis leeg gehaald worden. Het is raar hoe je op de automatische piloot door gaat met regelen en hoe je geleefd wordt, terwijl het verdriet je met regelmaat keihard onderuit haalt.
De afscheidsdienst was mooi en ik denk dat mijn vader het zelf ook mooi had gevonden. Ik heb gesproken tijdens de dienst en dat voelde goed, ondanks dat het vreselijk moeilijk was en ik de woorden soms amper uit mijn mond kreeg. Het voelt nu leeg. Eerst was zijn ziel weg, daarna zijn lichaam en na het leeghalen van zijn kamer ook de spullen. Alsof zijn leven stukje bij beetje uitgewist wordt. Een aantal van zijn spullen heb ik bewaard. Spullen die heel kenmerkend van hem waren, of waar een bepaalde herinnering aan vastzit. Ik heb ze in een doos gestopt, maar ook dat voelt eigenlijk raar. Alsof zijn leven nu gereduceerd is tot de inhoud van een doos…
Nu alles voorbij is, weet ik soms niet zo goed wat ik moet voelen. Het verdriet komt in vlagen, het ene moment voel ik me redelijk goed en het andere moment zit ik vast in gedachtes en gevoelens en kan ik alleen maar huilen. Ik merk dat ik vaak enorm moe ben en dat het al snel allemaal te veel is. Ik heb er moeite mee dat het leven ‘gewoon’ doorgaat, alsof er niets veranderd is. Terwijl voor mijn gevoel juist alles veranderd is…
Maaike 🌸
Dit is Maaike:
Mijn naam is Maaike van Rossum. Sinds het behalen van mijn verzorgende diploma in 2006, werk ik in de ouderenzorg. Ondertussen ben ik wat extra diploma's rijker en mag ik mij sinds juni 2023 verpleegkundige noemen. Na al die tijd doe ik mijn werk nog steeds met veel liefde en plezier, maar is daar sinds voorjaar 2018 een diepere dimensie in ontstaan. Mijn vader, toentertijd nog 64 jaar, bleek een beginnende vorm van dementie te hebben. Na een turbulente periode, werd het voor mij een uitlaatklep om te schrijven. Schrijven is voor mij naast het ordenen van mijn gedachtes, ook een manier om herinneringen vast te leggen. Met mijn blogs wil ik laten zien hoe bijzonder de zorg is, in al zijn mooie, verdrietige en heftige momenten. Mijn blogs verzamel ik op DementieBlogs.nl en mijn Facebook-pagina. Volg jij mij al?
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.