Een artikel uit Persoonlijk

Hoe Zuster Toos geen peren meer kan eten zonder aan die ene cliënt te denken

14 jul, 2020
peren-zuster-toos-client-fruitschaal-thuiszorg

Voor Toos brengt het zien van peren mooie herinneringen met zich mee. Waarom? Omdat het haar doet denken aan wat ze jaren terug beleefde met die ene cliënt die zich eigenlijk zo min mogelijk mocht inspannen, maar het toch deed.

Ik heb vandaag dienst. Bij één van mijn cliënten zie ik op tafel de fruitschaal staan: een schaal vol peren. Ze is nog even op het toilet, dus wacht ik en ga in gedachten terug in de tijd.

Herinnering

Een aantal jaar geleden had ik een meneer in de zorg. Hij had een behoorlijk slecht hart, en moest zich daardoor zo min mogelijk inspannen. Ook had hij een flinke afasie (woordvindstoornis). Hij woonde alleen en vond het vooral in het begin maar lastig dat al die zustertjes over de vloer kwamen om hem te helpen. Hij geneerde zich omdat hij vaak niet uit zijn woorden kon komen en dat wij hem daardoor niet altijd even goed begrepen.

Mini en Maxi

Toen ik na een paar weken door zijn schild heen brak, konden we prima door één deur. Hakkelend begon hij het vertrouwen te krijgen dat hij dingen aan me kon vragen en vertellen. Samen moesten we altijd gniffelen, omdat hij zo'n 35 centimeter kleiner was dan ik. We voelden ons daardoor mini en maxi. Ook gierden we het samen uit toen ik een rolberoerte kreeg en gillend zijn keuken uitrende, omdat zijn kat als cadeautje een dooie muis naast mijn voeten had neergelegd. En we kletsten met de nodige haperingen over van alles en nog wat.

Een tasje peren

Op een middag kwam ik bij hem. Hij kwam naar me toe met een leeg plastic tasje. ‘K-k-kom’, zei hij, en ik liep met hem mee naar het schuurtje. Daar lagen peren op een krant. Haperend kwam het hele verhaal eruit. Hij was naar de boomgaard verderop in zijn straat gelopen en daar peren gaan rapen. Dat mocht hij al jaren. Maar nu was dat eigenlijk veel te veel inspanning voor hem. Ik kreeg een tasje mee met peren. Glunderend stond hij naar me te kijken.

‘Hij was zó blij’

Eigenlijk had ik hem moeten vertellen dat ‘ie zich veel te veel ingespannen had, maar ik kon het niet. Hij was zó blij dat ook ik er blij van werd. Sinds die tijd kan ik geen peren eten zonder even aan hem te denken. Aan dit alles dacht ik door zomaar een fruitschaal die op tafel stond. Voor mij is het een herinnering met een gouden randje aan een gouden peer(tje).

Lees ook

zuster-toos-blogger-carina-verpleegkundige

Dit is Zuster Toos:

Mijn naam is Carina (45), getrouwd en moeder van twee prachtige zoons. Ik ben al 26 jaar werkzaam in de zorg en na een aantal werkplekken te hebben gehad, weet ik dat mijn passie in de thuiszorg en wijkverpleging ligt. Elke dag stap ik met veel plezier in mijn autootje om te gaan zorgen voor ‘mijn’ cliënten. Je maakt een enorme diversiteit aan dingen mee, en bent aangewezen op je eigen kennis, kunde en inventiviteit. Na 26 jaar kan ik nog steeds met mijn hand op mijn hart zeggen dat ik het mooiste vak van de wereld heb. Mijn blogs, die ik deel via mijn Instagram-account @zustertooszorgt, zijn ontstaan doordat ik me soms erg kan storen aan het negatieve daglicht waarin de zorg soms wordt neergezet. Tuurlijk is het hard werken, maar er zijn zoveel onbetaalbare gouden momenten; als je ze maar wil zien. Daar kan voor mij geen topsalaris tegenop. Momenteel volg ik naast mijn baan een deeltijdstudie HBO-V, een pittige combinatie. Ontspannen doe ik in mijn tuin, wandelend met mijn hond, en door uitgebreid te koken voor mijn mannen, familie en vrienden. Kortom: ik ben een gelukkig mens.

Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar! 

You have already unliked it!