Blogger Martine - 'Niet alleen liet mijn lijf het regelmatig afweten, ook mijn hoofd liet me geregeld in de steek'

Het is een soort van dagboek, maar dan aangevuld met een vorm van maandelijkse verbinding en gedichten. En foto’s: veel foto’s. Een compleet overzicht, een uniek inkijkje in mijn leven. Ik vind dit best spannend! Ik deel lief en leed al jaren in mijn blog, maar op papier voelt het toch een soort van echter, kwetsbaarder. Wat natuurlijk onzin is, want het is mijn leven. Geen opgepoetste variant, maar gewoon zoals het is.

Tijdens de zware klus der vormgeving merkte ik weer eens waarom ik niet meer kan werken. Laten we zeggen dat mijn schouders het behoorlijk zwaar te verduren hebben gehad. Deze vormgeefster-in-tijdelijk-niet-ruste heeft er dan ook maanden over gedaan. Niet alleen liet mijn lijf het regelmatig afweten, ook mijn hoofd liet me geregeld in de steek. Als ik schrijf, doe ik dat liggend. De telefoon op mijn buik, en slechts één bewegend deel in de vorm van mijn wijsvinger die de toetsen op mijn telefoon zoekt. Zo af toe beweegt mijn pols mee. En zelfs dat wordt me niet in dank afgenomen. Fysiek achter de laptop komt mijn hele lijf in opstand. Het gaat in kleine stapjes. Iedere dag een uurtje - soms een half uurtje te veel - om vervolgens later op de dag (en de volgende dagen) de boete daarvoor te betalen. Ik kan er grenzeloos van genieten, hoor, van dat grensoverschrijdende gedrag. Het maakt dat ik voel dat ik leef, al voel ik het soms iets te veel. 

Op 30 maart is het zover. Dan worden ze afgeleverd. Twee pallets, dozen vol fysieke exemplaren. Ik geloof in mij - niet zoveel als de sterren van het gelijknamige programma trouwens; geen Ziggo Dome voor mij - maar soms slaat de twijfel echt wel toe. Het was een flinke investering, op zoveel fronten, maar ik heb een verhaal te vertellen en volgens een proeflezer verdient de wereld dit boek. Misschien kan het de lezer iets leren. Over mijn aandoening, maar ook over de gelijkenissen die het afgelopen jaar heeft met het voor een chronisch zieke normale leven. Een beetje begrip, dat zou fijn zijn. Dat verdienen wij.

Het is klaar. De inspanning is geleverd. Nu start een volgend spannend proces. Het proces van marketing en publiciteit. Ik moet gaan doen waar ik beter in moet worden. Mezelf verkopen. Mijn verhaal verkopen. Ik wil het, ik kan het, ik moet het. Het is voor een goed doel, op ieder front!

Mocht je nu denken: dat boek wil ik hebben, dan kun je mij een berichtje sturen op martine@kneus-en-co.com. Ik ben in ieder geval trots op mezelf. Het ging met vallen en opstaan, maar ach, zo gaat het met iedere geboorte. De lach overheerst, en deze bevalling verloopt hoop ik zonder postnataal depressief gedoe!