Een artikel uit Persoonlijk
Blogger Maaike: 'Mijn vader zit naast me, stil en starend naar de neuroloog'
In deze blog vertelt blogger Maaike over de dag dat ze samen met haar vader een afspraak had bij de neuroloog. Daar krijgen ze een heftige diagnose te horen. 'Ik merk aan mezelf dat ik een soort van zenuwachtig word, maar ook opluchting voel dat er iets gevonden is en dat we nu eindelijk duidelijkheid krijgen.'
Er zijn witte vlekjes op de hersenen te zien, vertelt de neuroloog. 'Witte vlekjes op je hersenen zijn niet goed!', schiet er door mijn hoofd heen. Ik houd mijn mond, sta eigenlijk met mijn mond vol tanden en wacht af tot hij verder gaat met praten. Ik wil duidelijke uitleg, dat heb ik nodig. Voor mezelf, maar ook om het uit te kunnen leggen. Allereerst natuurlijk aan mijn vader die het vast niet allemaal kan onthouden. Maar ook aan mijn moeder, broer en alle andere mensen die zo lief en betrokken zijn met het welzijn van mijn vader.
Mijn vader zit naast me, stil en starend naar de neuroloog. Ik kan hem niet goed peilen en vraag me af wat er door zijn hoofd gaat. Ik merk aan mezelf dat ik een soort van zenuwachtig word, maar ook opluchting voel dat er iets gevonden is en dat we nu eindelijk duidelijkheid krijgen. De neuroloog gaat verder met zijn verhaal. Vasculaire witte stof afwijkingen. Witte vlekjes zijn bij mensen op leeftijd ook vaak te zien, het gevolg van een ouder wordend brein. Maar mijn vader is niet oud! Hij is pas 64 jaar! De neuroloog vertelt dat het aantal witte vlekjes niet strookt met de leeftijd van mijn vader. Simpel gezegd: de huidige staat van zijn hersenen is ouder dan zijn daadwerkelijke leeftijd. De verzorgende in mij neemt het op dat moment weer over en vanuit mijn automatisme stel ik vragen die ik nodig heb om de situatie helder te krijgen: wat is de oorzaak, is hier medicatie voor om het te verbeteren of te remmen en wat gaat het verloop zijn?
Een aantal dingen zijn in ieder geval duidelijk geworden: beter als dat zijn hersens nu zijn, zullen ze niet meer worden. De schade die er zit is onherstelbaar. De cognitieve stoornissen die hij heeft, zijn dus blijvend van aard. Op den duur zullen de witte vlekjes toenemen en de cognitieve stoornissen verergeren. Een mengeling aan gevoelens passeert de revue. Opluchting dat er duidelijkheid is en dat we weten wat er aan de hand is, verdriet dat dit niet op te lossen valt en alleen maar erger zal gaan worden. Maar bovenal rijst de vraag: wat nu?
Dit is Maaike:
Mijn naam is Maaike van Rossum. Ik ben 33 jaar, getrouwd en moeder van twee dochters. Ik werk al vijftien jaar met veel liefde en plezier als verzorgende IG en zorg coördinator in de ouderenzorg, Sinds voorjaar 2018 is daar echter een diepere dimensie in ontstaan, toen bleek dat mijn vader, toentertijd nog 64 jaar, een beginnende vorm van dementie had. Na een turbulente periode, werd het voor mij een uitlaatklep om te schrijven. Schrijven is voor mij naast het ordenen van mijn gedachtes, ook een manier om herinneringen vast te leggen. Met mijn blogs wil ik laten zien hoe bijzonder de zorg is, in al zijn mooie, verdrietige en heftige momenten. Mijn blogs verzamel ik op DementieBlogs.nl en mijn Facebook-pagina. Sinds februari 2021 ben ik gestart met de verpleegkunde opleiding. Een nieuwe en spannende stap, waarin ik werk, gezin, school en studie zal moeten gaan combineren!
Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!
Reageren op dit bericht?
Om te kunnen reageren op dit bericht moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.